Πρεμιέρα στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας για τη "Δεσποινίς Τζούλια" - e-Stage.gr
Nov 24, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Πρεμιέρα στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας για τη "Δεσποινίς Τζούλια"

Ένα απαγορευμένο έργο που γράφτηκε το 1888 αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα του Α. Στρίντμπεργκ. Με άξονα την διαμάχη των κοινωνικών τάξεων, των δύο φύλων και δεσπόζουσα την ερωτική πράξη. Ο συγγραφέας ανθρωποκεντρικός, παρατηρητής και αυτοβιογραφικός συνθέτει στοιχεία της αληθινής ζωής.

Έρωτας. Απόγνωση. Απόρριψη. Δίψα για εξουσία. Ανάγκη διαφυγής. Ανεκτικότητα. Εξευτελισμός. Αντίσταση. Ο ίδιος το χαρακτήρισε τη πρώτη νατουραλιστική τραγωδία του Σουηδικού δράματος.

Τι γίνεται όταν οι ρόλοι αλλάζουν; Όταν ο υπηρέτης διατάζει την κόμισσα; Όταν εκείνη επιθυμεί τη ταπείνωση και θέλει να φύγει μαζί του; Και τι γίνεται όταν το πουλί στο κλουβί σωπάσει; Το αίμα είναι κόκκινο και βάφει τα πάντα. Ως πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος; Ζωή και θάνατος. Όλα ξεκινούν από μια μήτρα και επιστρέφουν εκεί. Το έργο αναδεικνύει την ανατομία του σώματος και της ψυχής της γυναίκας. Το θηλυκό και το αρσενικό ενυπάρχουν και στα δύο φύλα. Αυτό κάνει τις γυναίκες διεκδικητικές, επιθετικές, όπως την Τζούλια που η αποστροφή στους άντρες την κάνει να φέρεται σαν κυνηγός που αναζητά το θήραμα.

Ένα καλοκαιρινό βράδυ στη γιορτή των υπηρετών-όταν λείπει η γάτα χορεύουν τα ποντίκια- η κόρη του κόμη προκαλεί τον υπηρέτη  Ζαν σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Εκεί που όλα «μαγειρεύονται», σε μια κουζίνα, με το τρίτο πρόσωπο την Κριστίν, μέλλουσα γυναίκα του Ζαν, δημιουργείται ένα ερωτικό τρίγωνο. Η Κριστίν αποστασιοποιημένη, αντιλαμβάνεται τα όσα συμβαίνουν και αφήνει τα πράγματα να την προσπεράσουν, μένει θεατής που αντιδρά ελάχιστα και στέκει στο ύψος της μη χάνοντας το ανάστημά της. Η Τζούλια σεξουαλική και δυναμική, ο Ζαν γνήσιο αρσενικό που υποκύπτει, παρανοεί συναισθήματα, ονειρεύεται μια άλλη ζωή.

Ένα έργο που αγαπήθηκε από τους Έλληνες σκηνοθέτες και τις διεθνείς θεατρικές σκηνές. Εγκλωβισμένοι ήρωες μιας πραγματικότητας από την οποία δε μπορούν τελικά να αποδράσουν. Σε ένα χαώδες ερημικό τοπίο που οδηγεί τελικά και τους τρεις στο πουθενά. Το αίσθημα κοινωνικής κατωτερότητας που ο Στρίντμπεργκ βίωσε ως γιος μιας υπηρέτριας και σύζυγος μιας κόμισσας τον έκανε να αποστραφεί την ανώτερη τάξη και να δημιουργήσει ένα θέατρο δωματίου, εμπνευσμένος και από άλλα γεγονότα στην Δανία.

Η παράσταση στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας στη Β σκηνή, είναι μια αποκάλυψη. Μία Διονυσιακή γιορτή, με την Τζούλια να βρίσκεται σε εκστατικό χορό, με άφθονο κρασί και κυρίαρχη του παιχνιδιού. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που προμηνύει μια δυνατή παράσταση. Λιτό σκηνικό με κάποιους συμβολισμούς που εύστοχα αναδεικνύουν πτυχές του κειμένου. Καθαρός λόγος που ρέει αστείρευτα και μια σκηνοθεσία του Δημήτρη Κανέλλου που κάνει  απόλυτα κατανοητό τον λόγο ύπαρξης του έργου. Με ουσία, εξαιρετικούς ηθοποιούς και τη μαγεία που καταφέρνει να μεταδώσει το θέατρο όταν έχει αλήθεια. Μία αξιόλογη δουλειά στο Θέατρο Κεφαλληνίας που υπόσχεται μόνο την αναπνοή του θεατή, καθηλώνει και συγκινεί.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00.  Ελένη Κούστα Τάκης Σακελλαρίου και Μαρκησία Γαδ. Τρεις ψυχές έχουν κάτι να πουν. Να ανατρέψουν και να συμπυκνώσουν σε μία πράξη έναν χωροχρόνο εσαεί.

Λεπτομέρειες για τη παράσταση θα βρείτε πατώντας εδώ


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας