Ελένη Φιλίνη: Αν θα μπορούσα να δώσω ένα μήνυμα, αυτό θα ήταν να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι - e-Stage.gr
Apr 26, 2018 Last Updated 2:53 PM, Apr 26, 2018

Ελένη Φιλίνη: Αν θα μπορούσα να δώσω ένα μήνυμα, αυτό θα ήταν να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι

Κατηγορία: Συνεντεύξεις

Μέσα στο μυαλό μου, το όνομα της Ελένης Φιλίνη είναι συνδεδεμένο με την λέξη «λάμψη». Την έχω δει, την έχω παρακολουθήσει αμέτρητες φορές μέσα από τους ρόλους της και ήταν πάντα απαστράπτουσα.

Πανέμορφη, με τα χαρακτηριστικά μαύρα μακριά μαλλιά, ήταν αδύνατον να περάσει απαρατήρητη, τόσο από άποψη ομορφιάς όσο και ταλέντου. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η μέχρι τώρα πορεία της στο χώρο. Μετά το τέλος της παράστασης «Ο Δίας ξαναγύρισε» στο θέατρο Αλκμήνη όπου πρωταγωνιστεί, καθίσαμε και είχαμε μαζί της μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, μιλώντας σχεδόν για τα πάντα.

Κα Φιλίνη είστε μια καλλιτέχνιδα που έχει παρουσία σε όλα τα μέσα του θεάματος, θέατρο, τηλεόραση, επιθεώρηση, κινηματογράφο. Καταλαβαίνω πως το καθένα έχει την δική του αίγλη και την δική του βαρύτητα, θα μπορούσατε όμως να πείτε πως ξεχωρίζετε κάποιο;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο, το καθένα είναι κάτι διαφορετικό και μοναδικό. Το θέατρο είναι ζωντανή επαφή, απλά είναι κάτι που δεν μένει, η στιγμή φεύγει. Και ο κινηματογράφος σίγουρα έχει την γοητεία του, η τηλεόραση σίγουρα έχει άλλους ρυθμούς, παντού ισχύει κάτι διαφορετικό.

Αν έπρεπε όμως να διαλέξετε έναν μόνο χώρο;

Δεν θα μπορούσα να το κάνω ποτέ αυτό. Είναι σαν να μου λες πως θα τρως κάθε μέρα το ίδιο φαγητό κι ας είναι το πιο αγαπημένο μου, το καλύτερο από όλα. Κοίταξε, ένας καλλιτέχνης δεν είναι μονοδιάστατος, πιστεύω είναι πολυδιάστατος. Αν έκανα μόνο ένα από όλα αυτά, εμένα προσωπικά θα με κούραζε απίστευτα.

Στην πορεία σας έχετε πολύ επιτυχημένες δουλειές και συνεργασίες, έχετε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα που έχουν περάσει.

Εθνική Ελλάδος πραγματικά! Είχα αυτήν την τύχη. Τι να πρωτοθυμηθώ, τι να πρωτοαφήσω. Με τον Γιώργο Κωνσταντίνου που συνεργάζομαι και τώρα ξανά, με τον Κώστα Βουτσά, Στάθη Ψάλτη, τον Ρηγόπουλο. Ποιόν να κατονομάσω, θα αδικήσω τους υπόλοιπους… Όλα τα ιερά τέρατα, τι να πω για αυτούς τους ανθρώπους πραγματικά… Ήμουν πολύ τυχερή που συνεργάστηκα με όλους αυτούς και με τόσους άλλους από το ξεκίνημά μου έως και σήμερα.

Μα και όλες οι δουλειές που έχετε κάνει ήταν επιτυχημένες. Θέλω να πω δεν υπάρχει συμμετοχή σας σε κάποια ταινία ή παράσταση που δεν πήγε εν τέλει και τόσο καλά. Υπάρχει το μυστικό της επιτυχίας;

Δόξα τον Θεό ήμουν πολύ τυχερή σε όλο αυτό. Και στις συνεργασίες μου και στις δουλειές που έκανα.

Ήταν μόνο θέμα τύχης δηλαδή;

Νομίζω πως ναι. Τύχη. Έτσι το βλέπω εγώ. Μυστικό επιτυχίας δεν υπάρχει. Αργά ή γρήγορα θα είχε «διαρρεύσει» το μυστικό της επιτυχίας αν υπήρχε και έτσι θα έκαναν όλοι μόνο επιτυχίες. Από ότι με έχει διδάξει η πορεία μου και η εμπειρία μου ως τώρα, χωρίς τύχη δεν γίνεται τίποτα.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που δεν έχει έρθει ακόμη; Κάποια ενσάρκωση που θα θέλατε να κάνετε και δεν έχει γίνει μέχρι τώρα;

Όχι δεν το βλέπω έτσι. Κάθε χαρακτήρας που θα ενσαρκώσω έχει μια δική του ομορφιά. Άλλωστε πάντα όταν έλεγα πως θέλω να έρθει κάτι ποτέ δεν ερχόταν. Ότι είναι να έρθει, θα έρθει. Έτσι είμαι και σαν άνθρωπος, δεν βάζω ποτέ προγράμματα, έτσι ήμουν από μικρό παιδί. Έχω μια δική μου φιλοσοφία στην ζωή. Κάνω αυτό που θέλω σήμερα και μπορεί να μου φέρει κάτι καλύτερο αύριο. Και είμαι πολύ ήρεμη έτσι, είμαι καλά.

Αν εξαιρέσουμε τα μεγάλα ονόματα που αναφέραμε πριν, στις τελευταίες σας εμφανίσεις στην τηλεόραση συνεργαστήκατε με πολλά νέα παιδιά που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο. Ποια είναι η γνώμη σας για την νέα γενιά ηθοποιών;

Πάντα υπάρχουν ταλαντούχα παιδιά σε όλες τις εποχές. Μπορείς να βρεις πολύ νέους και αξιόλογους καλλιτέχνες πάντα και σε όλους τους χώρους. Απλώς το θέμα είναι πως δυσκολεύουν τα πράγματα στον χώρο μας γενικά. Τώρα γίνονται πιο δύσκολα δουλειές και μεγάλες παραγωγές.

Η «κοινή γνώμη», αν μπορώ να το πω έτσι, λέει πως δεν θα βγει άλλος Βουτσάς, Ψάλτης, Βέγγος …

Κοίταξε να δεις, κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Για μένα δεν υπάρχει αντικατάσταση γιατί μετά είναι μίμηση. Κι όταν μιμήσε κάτι τέτοιο δεν είναι ποτέ κάλο, κατά την γνώμη μου. Σίγουρα δεν θα δεις λοιπόν ποτέ ξανά έναν Κατράκη, μια Λαμπέτη ή έναν Χόρν, χωρίς να σημαίνει πως η νέα γενιά υστερεί σε ταλέντο. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε διαφορετικές εποχές, άλλο το τότε άλλο το τώρα, ως εποχή. Άλλη γενιά.

Φαντάζομαι πως σε όλα τα χρόνια της πορείας σας, πολλά είναι και τα «όχι» που έχετε πει σε κάποιες δουλειές. Τι είναι αυτό που θα σας έκανε να πείτε όχι σε μια δουλειά;

Αν κάτι δεν σε εκφράζει σίγουρα είναι το πρώτο που θα σε κάνει να αρνηθείς. Εξαρτάται πάντα και από την εποχή. Έμενα τα τελευταία δυο χρόνια μου έγιναν δύο πολύ καλές προτάσεις για δύο εκπληκτικά θεατρικά έργα, πραγματικά αριστουργήματα, τα οποία όμως ήταν απίστευτα δράματα. Με την ψυχολογία που έχω τον τελευταίο καιρό, με διάφορα πράγματα που συνέβησαν στην ζωή μου, θέλω χαρά, θέλω να κάνω ευχάριστα πράγματα, να γελάμε , να περνάμε καλά. Όχι να φεύγω από το θέατρο και να θέλω δυο ώρες να συνέλθω. Επομένως είπα όχι σε κάτι καλό, όχι σε κάτι κακό θεατρικά, απλώς ήταν κάτι που την συγκεκριμένη στιγμή δεν ήθελα.

Ομολογουμένως είστε από τις πιο όμορφες γυναίκες που πέρασαν ποτέ από τον χώρο. Πιστεύετε πως αυτός ήταν ένας παράγοντας που έπαιξε ρόλο;

Κοίταξε να δεις, την δεκαετία του ’80 που ξεκίνησα εγώ, η ομορφιά ήταν κακό. Έπρεπε να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας. Δηλαδή αν είχες μια κάποια εμφάνιση δεν είχες ταλέντο. Κάποιοι άνθρωποι με διάφορα κόμπλεξ τα έβγαζαν αυτά. Σήμερα είναι ακριβώς αντίθετα τα πράγματα. Σήμερα η εξωτερική εμφάνιση είναι διαβατήριο. Εμείς παλέψαμε πολύ για να αποδείξουμε την αξία μας, η δική μου γενιά. Κάθε εποχή έχει τα δικά της δεδομένα. Ίσως γι αυτό είναι και πιο δύσκολο σήμερα να διακρίνεις τα μεγάλα ταλέντα, αυτό που λέγαμε πριν, επειδή «μπαίνουν» στον χώρο πολλοί, και ο καθένας με διαφορετικά κριτήρια.

Να πάμε και λίγο στην παράσταση; Αυτό που μου έμεινε εμένα προσωπικά είναι πως πρόκειται για μια παράσταση γεμάτη μηνύματα.

Γεμάτη, πραγματικά γεμάτη μηνύματα από την αρχή μέχρι το τέλος. Έτσι γράφει πάντα ο Άγγελος ο Μοσχονάς, γιατί έχω ξαναπαίξει σε παράστασή του και τα έργα του πραγματικά έχουν να δώσουν κάτι. Σατυρίζει με μοναδικό τρόπο την εποχή μας, τον νεοέλληνα, την κρίση, τα προβλήματα, τον άνθρωπο, αναφέρετε στα πολιτικά δρώμενα, στο θέμα της μετανάστευσης, τα πάντα. Ότι μπορεί να συγκαταλέγεται στην Ελλάδα του σήμερα.

Πιστεύετε πως είναι μια παράσταση που θα μπορούσαν να την δουν και παιδιά;

Φυσικά και θα μπορούσαν να την δουν παιδιά, κυρίως  νομίζω οι έφηβοι. Είναι σημαντικό να την δουν οι έφηβοι, που είναι το αύριο της χώρας μας και να αναλογιστούν τις αξίες της ζωής που, κακά τα ψέματα η καθημερινότητα της εποχής μας, τις καταπίνει.

Στάθηκα πολύ στο ρόλο της Αθηνάς, όπου είναι ένας πολύ μικρός ρόλος αλλά με τεράστια σημασία.

Ουκ εν τω πολλώ το ευ, έτσι δεν λένε; Η Αθηνά λέει κάτι πολύ σημαντικό. «Έχουμε γνώση αλλά δεν έχουμε παιδεία.» Και το θέμα της εκπαίδευσης είναι από τα πιο βασικά για έναν λαό.

Είναι ένα έργο που σίγουρα θα ανοίξει θέματα συζήτησης και διαλόγου στο τέλος της παράστασης.

Είναι μια παράσταση που έχει να δώσει πολλά, να σε προβληματίσει, να σε κάνει να σκεφτείς, να γελάσεις σε κάποιες στιγμές, να περάσεις καλά. Δεν είναι η κωμωδία που θα σε κάνει να χάσκεις ασταμάτητα, θα σε κάνει να γελάσεις μεν αλλά όταν γυρίσεις σπίτι σου θα την ξανασκεφτείς, θα πεις «κοίτα τι είπαν έκει» ή «γιατί το είπαν αυτό;». Και για μένα αυτό είναι το θέατρο. Ένα μέσο ψυχαγωγίας να περνάς καλά αλλά να σου μένει και κάτι.

«Ο Δίας ξαναγύρισε» λοιπόν στην Ελλάδα του σήμερα και δεν αναγνωρίζει τίποτα. Στην διαδρομή του συναντά όλες τις προσωπικότητες και τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε και συναντούμε στην καθημερινή μας ζωή, ο καθένας του έδωσε την δική του εκδοχή και όλοι από την πλευρά τους είχαν δίκιο.

Μα έτσι είναι η ίδια η ζωή, πολυδιάστατη, και φυσικά ο καθένας από την μεριά του έχει δίκιο. Το θέμα είναι να μπορούμε να ξεβολευόμαστε λίγο από την θέση μας και να μπορούμε να μπαίνουμε λίγο και στα παπούτσια του άλλου, να μην βλέπουμε μόνο την δική μας πλευρά αλλά να προσπαθούμε να καταλάβουμε και λίγο πως βλέπουν και οι συνάνθρωποί μας τα πράγματα.

Η δική σας γνώμη και τοποθέτηση για την Ελλάδα του σήμερα;

Κατά την γνώμη μου έχουν χαθεί πολλές αξίες σήμερα. Ο κόσμος δεν ήταν ποτέ ιδανικός ή αγγελικά πλασμένος, σήμερα όμως έχουν ισοπεδωθεί χιλιάδες πράγματα. Και αυτή είναι μια αλλαγή που έχει γίνει μέσα στα τελευταία 20 χρόνια. Πιστεύω πως έχουμε φτάσει πλέον πολύ πάτο. Πριν κάποια χρόνια λέγαμε «έχουμε ακόμη μέχρι να φτάσουμε πάτο». Τώρα όμως έχουμε φτάσει στον πάτο. Δεν ξέρω πραγματικά τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να ανατρέψει τα πράγματα και να γίνει η αφετηρία για κάτι καλύτερο. Εγώ προσωπικά δεν είμαι αισιόδοξη. Είμαι ρεαλίστρια και πραγματίστρια στα περισσότερα πράγματα και συμφωνούμε όλοι πως η εποχή που ζούμε δεν είναι ότι καλύτερο σε παγκόσμιο επίπεδο, όχι μόνο στην χώρα μας. Είναι αυτό που λέω και μέσα στην παράσταση στο ρόλο μου ως Αθήνα, πως το χρήμα έχει γίνει πλέον το κέντρο του κόσμου, ενώ δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Θεός σήμερα είναι το χρήμα και όλα κινούνται γύρω από αυτό. Τα χρήματα θα έπρεπε να εξυπηρετούν εμάς, να έχω φάω, να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου, μέχρι εκεί όμως, απλά πράγματα. Όταν μιλάμε για μετανάστευση, για εκμετάλλευση ανθρώπων… όλα αυτά εξυπηρετούν το χρήμα.

Έχουμε γίνει λιγότερο άνθρωποι λοιπόν.

Μα φυσικά, που είναι η ανθρωπιά σήμερα; Η λέξη άνθρωπος προέρχεται από το «άνω θρόσκω» που σημαίνει κοιτάω ψηλά, γίνομαι καλύτερος. Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί γύρω μας; Μόνο καλύτεροι δεν προσπαθούμε να γίνουμε. Βιασμοί, δολοφονίες, σε σκοτώνουν για 5 ευρώ, πριν λίγο καιρό από μια καταιγίδα πνίγηκαν 21 άνθρωποι! Απαράδεκτο! Συσσώρευση χρήματος από την μία, πείνα από την άλλη. Πως είναι δυνατόν να θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.

Μήπως τελικά από εκεί πρέπει να γίνει η αρχή; Να ξεκινήσουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας πρώτα και όχι τον κόσμο;

Αυτό ακριβώς ήθελα να πω. Γι αυτό και πριν ανέφερα πως κυρίως οι έφηβοι πρέπει να δουν αυτήν την παράσταση. Για να προλάβουν να προβληματιστούν για τις αξίες πριν τους παρασύρει ο βούρκος. Έχουμε απομονωθεί και αποξενωθεί. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε πια κάτι άλλο για την εποχή. Ότι ήταν να κάνουμε το κάναμε και δεν τα καταφέραμε πολύ καλά απ ότι βλέπεις.

Όποτε τι είναι αυτό που θα πρέπει να γίνει;

Αν θα μπορούσα να δώσω ένα μήνυμα, αυτό θα ήταν να ξαναγίνουμε άνθρωποι. Εκεί ίσως βρίσκεται το μυστικό. Πιστεύω πολύ στην πολύ νέα γενιά, τους εφήβους που αναφέρω συνέχεια. Σε αυτούς πρέπει να δείξουμε τι δεν κάναμε καλά, να το κατανοήσουν, να προβληματιστούν και να κρίνουν για να μπορέσουν να σχεδιάσουν. Πρέπει να μάθουν τι σημαίνει άνθρωπος και να γίνονται κάθε μέρα καλύτεροι. Να φύγουμε λίγο από το «εσύ φταις». Δεν μπορεί πάντα να φταίει ο άλλος. Κάπου κάπου πρέπει να λες «φταίω κι εγώ». Έτσι διορθώνεις τον εαυτό σου και γίνεσαι και καλύτερος και άνθρωπος.

Σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα που είχαμε.

Σας ευχαριστώ πολύ !

Το τέλος της παράστασης σίγουρα δίνει πολύ τροφή για σκέψη. Είναι αδύνατον να φύγει κάποιος απογοητευμένος από αυτήν. Από τα μηνύματα αλλά και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Η συνέντευξη τελείωσε και δεν γίνεται να μην αναφέρω το πόσο ενδιαφέρον είναι να συνομιλεί κανείς με την Ελένη Φιλίνη. Η γλυκήτητα και η ζεστασιά της φωνής της έσπασε κάθε αμηχανία. Εμείς ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην ίδια και στην παράσταση.

photo credit: Peter Papapetros

Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε το ρεπορτάζ-κριτική μας για τη παράσταση «Ο Δίας ξαναγύρισε».


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations