Ένα απόγευμα με τον «γόη» των «Συμμαθητών» Αλέξανδρο Πέρρο - e-Stage.gr
Nov 25, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Ένα απόγευμα με τον «γόη» των «Συμμαθητών» Αλέξανδρο Πέρρο

Κατηγορία: Συνεντεύξεις

Σάββατο απόγευμα βρεθήκαμε με τον Αλέξανδρο Πέρρο, τον «Αλέξανδρο» από την πολύ αγαπημένη σειρά του ΑΝΤ1 «Οι συμμαθητές» που έχει κατακτήσει επάξια μια θέση, όχι μόνο στους τηλεοπτικούς μας δέκτες αλλά και στην καρδιά μας.

Η συνέντευξή μας είχε την μορφή μιας πολύ φιλικής κουβέντας, με απλότητα, αμεσότητα αλλά και χιούμορ και καταλάβαμε στην πράξη τον λόγο που αξίζει να τον παρακολουθούμε…

Αλέξανδρε, θέλω να μου πεις τι σημαίνει για σένα ηθοποιός και γιατί διάλεξες να ασχοληθείς με αυτό το όμορφο μεν, αλλά δύσκολο στην χώρα μας επάγγελμα;

Ηθοποιός για μένα σημαίνει ενέργεια, δύναμη. Με γοήτευε το γεγονός πως μπορείς να ζεις πολλές και διαφορετικές ζωές. Για παράδειγμα σε μια παράσταση μπορεί να είσαι ένας ντετέκτιβ, σε μια άλλη ένας κακός χαρακτήρας… Αυτό ήταν το πρώτο που με γοήτευσε και το δεύτερο ήταν το ρήμα που χρησιμοποιούμε, το ρήμα «παίζω». Αυτό κάνουμε στην πραγματικότητα. Κάθε παράσταση είναι ένα παιχνίδι όπου καλούμαστε να παίξουμε μπαίνοντας στην ζωή ενός άλλου και να την αποδώσουμε με τον καλύτερο και πιο εύστοχο τρόπο.

Τι ρόλο έπαιξαν και παίζουν  για σένα οι συμμαθητές, τόσο οι τηλεοπτικοί αλλά και οι πραγματικοί στο σχολείο.

Πέρα από έναν αδερφικό φίλο που έχω από τα σχολικά μου χρόνια, με τους υπόλοιπους συμμαθητές μου δεν έχω πλέον επαφές. Χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, απλά ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του και απλά χαθήκαμε. Όσο για την σειρά, είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα μιας και κάνω πρώτη φορά τηλεόραση. Περνάμε πάρα πολύ καλά όλη η ομάδα μαζί και κυρίως αυτό οφείλεται στους 3 σκηνοθέτες της σειράς τον Βασίλη τον Θωμόπουλο, τον Πάνο τον Κούτρα και τον Βασίλη τον Τσελεμέγκο όπου ξέρουν να κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους. Καταφέρνουν κάτι πολύ δύσκολο για τα τηλεοπτικά δεδομένα της εποχής, να κρατάνε ένα πολύ καλό επίπεδο τόσο σε απόδοση όσο και σε οργάνωση.

Τι αγαπάς περισσότερο; Το θέατρο, την τηλεοπτική κάμερα ή τον κινηματογράφο;

Σίγουρα το θέατρο γιατί είναι κάτι που συμβαίνει ζωντανά, άμεσα, εδώ και τώρα. Ηθοποιοί και θεατές συμφωνημένα έχουν ορίσει πως για την επόμενη μιάμιση ώρα θα επικοινωνήσουν συναισθηματικά η με οποιονδήποτε άλλο τρόπο μέσω των αισθήσεων. Στο θέατρο υπάρχει αυτή η άμεση σχέση και επικοινωνία με τον θεατή, που αυτό έχει σημασία για μένα. Η αλήθεια που υπάρχει μέσα σε αυτό. Όσο για τον κινηματογράφο η εμπειρία μου περιορίζεται σε ταινίες μικρού μήκους μέχρι τώρα και θα ήθελα να κάνω και ταινία μεγάλου μήκους, σίγουρα. Την τηλεόραση την βάζω τελευταία στην σειρά γιατί θα μπορούσαν να γίνονται καλύτερα πράγματα εκεί, αλλά λόγο περιορισμένου χρόνου και μεγάλης ταχύτητας συνήθως πέφτει το επίπεδο. Και όποιος βιάζεται, συνήθως σκοντάφτει.

Ποιος είναι ο ρόλος της οικογένειας στην ζωή και στην ως τώρα επαγγελματική σου πορεία;

Η σχέση μου με την οικογένειά μου είναι άριστη και μου έχουν δώσει το πιο σημαντικό μάθημα από όλα. Να είμαι ελεύθερος, να είμαι ο εαυτός μου και να αφήνω και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Να τους δίνω την ελευθερία να είναι ο εαυτός τους. Επίσης ήταν πάντα δίπλα μου και με υποστήριζαν σε ότι κι αν ήθελα να κάνω, ακόμη κι αν διαφωνούσαν με αυτό. Με άφηναν να κάνω αυτό που θέλω και με έμαθαν μετά να αναλαμβάνω και την ευθύνη των πράξεων μου, που είναι ότι πιο σημαντικό, ακόμη και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις να ξέρεις να το κάνεις αυτό. Έτσι με αυτήν την ελευθερία και τον αλληλοσεβασμό, αν είναι και κριτήρια επιλογής φίλων, και οι φίλοι σου γίνονται σαν μια δεύτερη οικογένεια.

Σύμφωνα με τον κόσμο είσαι ένας από τους νέους ηθοποιούς που είναι πολύ ψηλά στις προτιμήσεις του γυναικείου πληθυσμού. Πως θα σου φαινόταν ο τίτλος του «Ζεν πρεμιέ»;

Γενικά δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες. Μπορώ να καταλάβω γιατί το λένε αυτό, αλλά και πάλι παραμένει μια ταμπέλα. Αυτό που με ενδιαφέρει εμένα προσωπικά είναι να γίνομαι όλο και καλύτερος άνθρωπος, με ουσία, στο πέρασμα του χρόνου και να μην σταματήσω να «ψάχνομαι» υπαρξιακά και πνευματικά. Γιατί αυτό είναι και το νόημα που μένει. Από κει και πέρα οι ταμπέλες, δυστυχώς, πάντα θα μπαίνουν γιατί εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Την καλύτερη προώθηση για παράδειγμα.

Τι ρόλο παίζει στην ζωή σου ο έρωτας και ποια είναι η άποψή σου για το σύμφωνο συμβίωσης;

Ο έρωτας παίζει τον ποιο σημαντικό ρόλο, είναι η απόλυτη κινητήριος δύναμη. Έρωτας υπάρχει παντού ανάμεσα μας, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, ακόμα και στις φιλικές ή τις οικογενειακές. Ακόμη και ο πλανήτης πήρε την τελική του μορφή μέσω του έρωτα του σύμπαντος, όταν οι κομήτες έπεσαν σαν σπέρματα και γονιμοποίησαν τον πλανήτη Γη. Όταν είμαστε ερωτευμένοι όλοι είμαστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι και ο μόνος παράγοντας που χαλάει αυτήν την αρμονία είναι αυτοί που δεν είναι ερωτευμένοι. Πιστεύω πως κανείς δεν είναι μόνος του και για όλους υπάρχει ένας άνθρωπος που θα μας αγκαλιάσει για αυτό που πραγματικά είμαστε. Όσο για το σύμφωνο συμβίωσης το θεωρώ μια καλή λύση και πιθανών να το επέλεγα κι εγώ αν κάποια στιγμή παντρευτώ. Δεν υποστηρίζω τον θρησκευτικό γάμο σε καμία περίπτωση. Το θεωρώ ένα στερεότυπο, μια ακόμη ταμπέλα - που λέγαμε πριν -  για να βγάζει λεφτά η εκκλησία. Υποστηρίζω λοιπόν το σύμφωνο συμβίωσης απόλυτα, για τα τυπικά του μέρους τουλάχιστον, γιατί για μένα δεν αλλάζει κάτι.

Αν γινόσουν για μια μέρα πρωθυπουργός, με το δικαίωμα να αλλάξεις ένα μόνο πράγμα, ποιο θα ήταν αυτό;

Νομίζω θα καταργούσα τα κινητά τηλέφωνα παγκοσμίως, χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Πιστεύω ακράδαντα πως η κοινωνία μας έχει πάρει την μορφή που έχει σήμερα από δύο παράγοντες. Ο ένας είναι η τηλεόραση και ο δεύτερος είναι τα κινητά τηλέφωνα. Είναι τα δύο μέσα που ενώ προωθούνται ως μέσα επικοινωνίας, στην πραγματικότητα μας αποξενώνουν από τους γύρω μας. Έχει χαθεί η ουσία του να είσαι άνθρωπος και δυστυχώς αυτό είναι κάτι που δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ούτε στο ελάχιστο. Δυστυχώς είμαστε στη εποχή που όσο λιγότερο κοπιάσεις για κάτι τόσο το καλύτερο κι εγώ δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό.

Πες μας έναν αγαπημένο ρόλο που θα ήθελες μελλοντικά να υποδυθείς.

Τον Διόνυσο στις Βάκχες του Ευριπίδη. Μου αρέσει ο Διόνυσος ως φιγούρα, ως χαρακτήρας. Είναι ένας μοναδικός και διαφορετικός θεός. Θεός του κρασιού, της γιορτής, της γονιμότητας, Βακχίες… πολύ ωραία πράγματα. Θεωρώ πως σε αυτό που πρεσβεύει είναι πολύ χίπης. Τον συνοδεύουν πυρσοί, είναι δαφνοστεφανωμένος, με τις Βακχίες… είναι μια γιορτή, ένα μεγάλο γλέντι με ότι συμπεριλαμβάνεται σε αυτό. Είναι ένα πάρτι και ξέρει πώς να διασκεδάζει!

Ποιος ηθοποιός είναι από τους αγαπημένους σου και θεωρείς πως σε έχει επηρεάσει;

Αν  μιλήσουμε για το εξωτερικό θα έλεγα σίγουρα τον Jim Carey γιατί κάνει κάτι πολύ δικό του και πολύ ξεχωριστό, αν και πολλοί διαφωνούν σε αυτό. Η ιδεολογία του είναι «Κάντε τρέλες, εκφραστείτε όσο πιο ακραία θέλετε, μην φοβηθείτε ακόμη και να γελοιοποιηθείτε μέσα από όλο αυτό για το τι θα πει ο κόσμος» και αυτή είναι μια άποψη που με αντιπροσωπεύει και μένα. Μάλιστα το έχω χρησιμοποιήσει και εγώ αυτό σε ρόλο που το «σήκωνε». Από έλληνες ηθοποιούς θα πω τον Γιάννη τον Φέρτη, όπου είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του στο θρυλικό «Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης» και ομολογώ πως έμαθα πολλά μέσα από αυτόν. Είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και ασύλληπτος ηθοποιός όπου μέσα από την λιτότητα μπορεί να εκφράζει τα μέγιστα συναισθήματα.

Τελευταία ερώτηση. Που σε βρίσκουμε φέτος, εκτός από τους «Συμμαθητές» και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Αρχικά είμαι για 3η χρονιά στο θέατρο Αλκμήνη με την παράσταση «Οι 12 ένορκοι». Είναι μια εξαιρετική παράσταση με εκπληκτικούς ηθοποιούς και η οποία έχει καταφέρει να είναι sold out κάθε μέρα επί 3 χρόνια. Σκηνοθετεί η πολύ ταλαντούχα Κωνσταντίνα Νικολαΐδη με την οποία συνεργάζομαι σε ακόμη μια παράσταση, επίσης στο θέατρο Αλκμήνη, το «At home at the zoo». Σε αυτήν την παράσταση υποδύομαι τον Jerry, ο οποίος είναι και αγαπημένος ήρωας του συγγραφέα του έργου Edward Albee και πρόκειται για μια επανασυγγραφή του ίδιου πάνω στο πρωτότυπο του «The Zoo Story» όπου γράφτηκε αρχικά το 1958. Το καλοκαίρι έχω προγραμματισμένη μια και μόνο παράσταση στο κηποθέατρο Παπάγου, όπου με την Μαργαρίτα Βαρλάμου και την ομάδα από την  σχολή της θα δώσουμε μια χοροθεατρική παράσταση. Μέχρι στιγμής αυτά είναι τα σχέδια μου και δεν ξέρω τι θα ακολουθήσει τον χειμώνα. Θα ήθελα να κάνω και τηλεόραση. Αν συνεχιστούν «Οι συμμαθητές» θα είμαι εκεί, αν όχι θα ήθελα να κάνω κάτι άλλο, αλλά όχι καθημερινό.

Και κάπως έτσι πέρασε ένα πολύ όμορφο απόγευμα στο θέατρο Αλκμήνη με τον Αλέξανδρο Πέρρο, όπου μιλώντας για όλους και για όλα καταλάβαμε για ποιους λόγους ξεχωρίζει. Εμείς θα του ευχηθούμε καλή επιτυχία στην συνέχεια, αν και το μόνο σίγουρο είναι πως το άστρο του θα λάμψει και θα προοδεύσει. Και θα εξακολουθήσει να είναι ένας από τους λόγους που θα συντονιζόμαστε τα βράδια στην συχνότητα τον ΑΝΤ1 και την σειρά «Οι συμμαθητές»

φωτογραφία: Theo Lian


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας