Αφιέρωμα στον Νίκο Σταυρίδη - e-Stage.gr
Jun 22, 2018 Last Updated 9:21 AM, Jun 21, 2018

Αφιέρωμα στον Νίκο Σταυρίδη

Κατηγορία: Αφιέρωμα

Η γαμψή μύτη και το πονηρό βλέμμα ήταν το χαρακτηριστικό του Νίκου Σταυρίδη, ένας από τους πρώτους Έλληνες κωμικούς, εκείνης της φουρνιάς που αποτέλεσε σχολείο για τις επόμενες.

 

Ένας από τους πρώτους Έλληνες κωμικούς, εκείνης της φουρνιάς που αποτέλεσε σχολείο για τις επόμενες, ήταν ο Νίκος Σταυρίδης. Η γαμψή μύτη και το πονηρό βλέμμα ήταν το χαρακτηριστικό του αν και οι σκηνοθέτες τότε έλεγαν πως δεν είχε κωμική φάτσα. Το κοινό όμως δε φαίνεται να συμφώνησε με αυτή την άποψη..

Για να θυμηθούμε λίγο το δικό του χα χα χα. Εκείνες τις ζεστές ασπρόμαυρες στιγμές γέλιου που μας μεγάλωσαν και που τώρα λαχταράμε να ξαναζήσουμε. Εκείνα τα πρόσωπα των κωμικών που δε χρειάζονταν να πούνε πολλά. Που μια έκφραση αρκούσε για να ξέρεις τι θα επακολουθήσει. Χαρακτηριστικές φωνές κι αγαπημένες και μία  εξ αυτών, ο Νίκος Σταυρίδης.

 

Είχε φωνή τενόρου καθώς έψελνε και στην εκκλησία, γι αυτό και η αγάπη του για το μουσικό θέατρο ήταν ιδιαίτερη. Με το μικρόβιο και το ταλέντο ως εφόδια, με τη πίστη και τη σβελτάδα, κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του περνώντας και μέσα από την απογοήτευση όπως ήταν φυσικό.

Γεννήθηκε στη Σάμο το 1910 και στα παιδικά του χρόνια δούλευε στο μπακάλικο του πατέρα του. Αργότερα έγινε βοηθός καραγκιοζοπαίχτη κι έστηνε παραστάσεις σκιών στη Σάμο. Υπήρξε και βοηθός μηχανικού προβολής κι όλα αυτά ήταν μια καλή μαθητεία.

 

Το 1928 ήρθε στην Αθήνα και δούλευε στον Πειραιά. Κάποια στιγμή, περνώντας έξω από το θέατρο Έντεν άκουσε τον Βασίλη Αυλωνίτη σε ένα νούμερο κι αυτό ήταν το έναυσμα για να θελήσει να ζητήσει με θάρρος και θράσος απ’ το μαέστρο να δοκιμάσει τη φωνή του. Λίγο αργότερα έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τον Αυλωνίτη στο έργο «Λοβιτούρα». Η Άννα Καλουτά που είχε διακρίνει τη δίψα του νέου να βρεθεί στο σανίδι, πολύ σύντομα του έδωσε την επιτυχία «χέστηκα απ’ τη χαρά μου» κυριολεκτικά!

Μία αποτυχία ωστόσο που τον είχε σημαδέψει ήταν εκείνη που τον έκανε να απελπιστεί και να ανέβει μεθυσμένος στην ακρόπολη για να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Ευτυχώς η μέθη του μούδιασε το μυαλό κι έτσι ο πολύτιμος Σταυρίδης ξέχασε για ποιο λόγο ανέβηκε στο βράχο και μας χάρισε λαμπρές στιγμές αργότερα.

Αφού ξεκίνησε περίπου το 1929 συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις, οπερέτες και βαριετέ, αγαπήθηκε αμέσως απ το κοινό και καθιερώθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς της μουσική σκηνής και όχι μόνο. Σφράγισε ρόλους, θεατρικά και κινηματογραφικά, απέδειξε πως όποιος θέλει μπορεί παρά τις δυσκολίες και τις αποτυχίες.

 

Τη δεκαετία του 40 έφτιαχνε δικούς του θιάσους και συνεργαζόταν με μεγάλα ονόματα όπως Βλαχοπούλου, Καλουτά, Νέζερ,  Παπαγαννόπουλο, Χατζηχρήστο κ.α Το 1954 ίδρυσε μαζί με τον Τάκη Μηλιάδη και τη Νανά Σκιαδά το θίασο «ελληνική μουσική κωμωδία» όπου ανέβαζε επιθεωρήσεις και πρόζα. Έκανε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, έπαιξε στο εξωτερικό και λατρεύτηκε από τον κόσμο.

Στον κινηματογράφο έπαιξε το 1950 για πρώτη φορά στη ταινία του Νίκου Τσιφόρου «έλα στο θείο». Ακολούθησαν «η ωραία των Αθηνών» 1953, «η φτώχεια θέλει καλοπέραση» 1957, «φτωχαδάκια και λεφτάδες» 1960, «τα κίτρινα γάντια» 1960, «ευτυχώς τρελάθηκα» 1961, «Τρίτη και 13» 1963 και άλλες. Τελευταία του ταινία ήταν το 1972 «Πώς καταντήσαμε Σωτήρη».

Το 1987, μακριά από τις λαμπερές πρεμιέρες και όσα έζησε, έφυγε λιτός και γεμάτος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σάμο. Ο μεγάλος Νίκος Σταυρίδης του κινηματογράφου και του θεάτρου δε θα ξεχαστεί ποτέ.

 


 

Χορηγός Επικοινωνίας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations