Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ! - e-Stage.gr
Jan 20, 2018 Last Updated 1:28 AM, Jan 20, 2018

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ!

Κατηγορία: Περί... "ανέμων"

…Από τα δυο μπουκάλια κρασί, ένα λευκό κι ένα κόκκινο, νίκησε το κόκκινο.  Έβγαλαν και οι δύο ταυτόχρονα από ένα τιρμπουσόν και έπαιξαν φλιπ φλοπ με το μικρό δαχτυλάκι για να μην τσακωθούν.

Το δικό του τιρμπουσόν στη προσπάθεια ανοίγματος του λευκού κρασιού, έσπασε. Δεν ήταν δυνατό. Όμως και το στόμιο του μπουκαλιού άρχισε να θρυμματίζεται. Αυτό κάτι προμήνυε. Το κόκκινο τιρμπουσόν μαζί με το κόκκινο κρασί έστεκαν θριαμβευτικά.

Η βραδιά κύλησε σχεδόν αναμενόμενα. Το χρυσόψαρο δεν είχε αντιληφθεί πως ένας μάγος το κρυφοκοιτούσε. Εκείνο το βράδυ το χρυσόψαρο δε μπορούσε να επιστρέψει σπίτι του. Ο μάγος προσφέρθηκε να το βοηθήσει. Βρέθηκαν ξημερώματα στη μέση του πουθενά, κοντά στη θάλασσα. Θα έκαναν μια νυχτερινή διαδρομή.  Το χρυσόψαρο ένιωθε χαμένο. «Δε θέλω να βάλω τα κλάματα γιατί δεν έχει νόημα» είπε. «Αν βάλεις τα κλάματα θα τα βάλω κι εγώ» είπε ο μάγος.

Έφτασαν στο σπίτι δυο μαγικών γονιών που φρόντισαν το χρυσόψαρο σα να το ήξεραν. Όλα τα καλά του έδωσαν να φάει αλλά εκείνο δε πεινούσε. Ο μάγος της κούνησε το δάχτυλο να φάει, να το ’’παλαίψει’’.  Το τρένο ακουγόταν που περνούσε από δίπλα.

Το πρωί, ο μάγος οδήγησε το κορίτσι στη κοντινή πλατεία. Εκεί το βλέμμα του άλλαξε. Το χαμόγελο που ξεκινά απ' τα μάτια και καταλήγει στο στόμα, ξετυλίχτηκε. Το κορίτσι - κουβάρι κολακεύτηκε και φοβήθηκε ταυτόχρονα. Dance me to the end of love. Κάτι θα άλλαζε μέσα της, κάτι θα ομόρφαινε τη ψυχή της. Εκείνος είπε «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία» και την έβαλε στο βαγόνι.

Οι όμορφες καλημέρες άρχισαν να γίνονται απαραίτητες, ώσπου μια μέρα το χρυσόψαρο αποφάσισε να επισκεφτεί το "ενυδρείο". Εκεί ξεκίνησε το κολύμπι. Οι φυσαλίδες άρχισαν να κάνουν πάρτυ και το χρυσόψαρο επιτέλους μίλησε. Είπε «ανάσα». Κι έκανε τρελούς κύκλους πάνω κάτω απ τη χαρά του. Η "υποδοχή" έμοιαζε ευτυχία. Το ποτήρι από δω και μπρος θα ήταν πάντα μισογεμάτο και το στοιχείο του νερού δε το φοβόταν πια το χρυσόψαρο.  Είχε βγει από τη γυάλα του.

Όμως εκεί κοντά στην άνοιξη, το φως άρχισε να σβήνει. Ο διάπλους έπρεπε να συνεχιστεί στα ανοιχτά. Τι κι αν χάθηκε η ανάσα, η συνθήκη του πνιγμού σε φέρνει πάντα στην επιφάνεια. Αφήνεις τη σφραγίδα σου και απλά υπήρξες κι εσύ.  Πες πως ήταν μια χειμωνιάτικη εκδρομή που τελείωσε. Είναι ύπουλη η άνοιξη.

Το χρυσόψαρο επιβίωσε. Τώρα τρέφεται κανονικά και κοιμάται αρκετά. Φοβάται λιγότερο και η μνήμη του είναι πολύ καλή.

«Τι γράφεις κορίτσι μου;»

Νομίζω μια ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί…


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

Χορηγός Επικοινωνίας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations