Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος E') - e-Stage.gr
Apr 21, 2018 Last Updated 10:46 PM, Apr 20, 2018

Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος E')

Κατηγορία: Περί... "ανέμων"

Τετάρτη σήμερα και συμπληρώθηκε μια εβδομάδα με το μετρό ακινητοποιημένο. Οι υπόλοιποι των συγκοινωνιών από κοντά με στάσεις εργασίας και η πίεση προς την κυβέρνηση αλλά και την κοινωνία αυξάνεται.

Ξεκίνησα στα πλαίσια απόκτησης βιβλιαρίου απορίας την διαδικασία διαγραφής μου από το Τεχνικό Επιμελητήριο αλλά και από το Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε.

Περπάτησα σήμερα από τον λόφο του Αρδηττού στα όρια του Μετς έως το Μοναστηράκι.

Ο καιρός χάρμα. Η διάθεση μου δεν κάμφθηκε από την γραφειοκρατία.

Είμαι μπαρουτοκαπνισμένος και έμπειρος. 15 χρόνια είναι αυτά.

Κατά την επιστροφή με κάποιο από τα τελευταία δρομολόγια προ της στάσεως στις 12 το μεσημέρι, η ματιά και οι σκέψεις μου έπεσαν πάνω σε μια γυναίκα.

Πρέπει να ήταν κοντά στα 65. Έδειχνε πολύ ταλαιπωρημένη. Καθόμασταν ο ένας απέναντι στον άλλο. Όλη την διαδρομή από το Μοναστηράκι έως τον Άγιο Νικόλαο που αποβιβάστηκα, προσπαθούσα να μαντέψω το μέγεθος της απόγνωσης που ανέδυε η μορφή της.

Έπαιζε ακανόνιστα τα δάκτυλά της κρατώντας και ένα εισιτήριο ακυρωμένο από τις 11:05…ήταν κοντά στις 12.

Από πού να ερχότανε; Που να πήγαινε;

Φορούσε μια παλιομοδίτικη βέρα στο αριστερό της χέρι.

Το πιο πιθανό είναι να ήταν άλλη μια «ξένη».

Σκέφτηκα να την καλημερίσω.

Μετάνιωνα καθώς το βλέμμα της ήτανε στυλωμένο πάνω σε μια παρέα νεαρών που κάνανε τον εφηβικό τους σαματά.

Είχε σύζυγο κάπου; Είχε παιδιά ή και εγγόνια;

Η απόγνωση σαν μια τεράστια σκιά απλώνεται πάνω σε όλους μας ανεξαιρέτως.

Οι μεγαλύτεροι από μας έχουν και μεγαλύτερη ανάγκη την σκέψη μας και όχι μόνον αυτή. Δίχως να πάρω το βλέμμα μου από πάνω της είπα μέσα μου τα παρακάτω:

«Μεγαλοδύναμε Θεέ, φύλαξέ την υπό την σκέπην σου.

Μην μας εγκαταλείπεις εμάς τους ελπίζοντας επί σε.

Ειρήνη τω κόσμο σου δώρισε.

Δοξασμένο το όνομά σου εις τους αιώνες».

Αμήν.

Μεσημέρι Τρίτης μετά την Καθαρά Δευτέρα. Έχουμε μπει στο δεύτερο μισό του Μάρτη. Το Φλεβάρη που προηγήθηκε, τον πέρασα εργαζόμενος στην Ναυτιλιακή του Ιγίτ μαζί με την Στεφανή, τη Μαρίτσα και την Αλεξάνδρα.

Με άλλα λόγια, δοκίμασα να μάθω για ναύλους, φορτία και βαπόρια ανάλογα με την χωρητικότητα, τη σημαία και φυσικά δοκίμασα να φρεσκάρω και την λειψή μου γεωγραφία με την εκμάθηση λιμένων και πορθμείων, …σε καλό μου.

Χόρτασα ένα μήνα καφέ τσιγάρο και πόνους στην πλάτη, από την θέση μου μπροστά στην οθόνη.

Την Παρασκευή που έμπαινε ο Μάρτης βγήκα ξανά στην πληκτική δροσιά του καθαρού(sic) αέρα της ανεργίας. Εθελοντικά ή αλλιώς οικιοθελώς, δίχως ντροπές.

Η εκπομπή μετά από κάνα δύο 18άρια και ένα εμφατικό 24!, έπεσε στο 15 και αναμένω για την τελευταία μου…, αναμένω νέα.

Η Κύπρος είναι εδώ και μερικές μέρες αντιμέτωπη με την Κομισιόν και τους συνεταίρους της στην «διάσωσή» της.

Εδώ και μερικές μέρες ετοιμάζομαι για να φύγω στη Ρόδο.

Φαντάζομαι ότι δεν θα αργήσει η μέρα που θα μπω στο βαπόρι για κάτω.

Ωραία που είναι η Ρόδος. Μοιάζει πολύ με την Κύπρο εξωτερικά.

Η Αντιόπη μεγαλώνει. Πέρασε μια εβδομάδα με πυρετό και βήχα το μωρό μου.

Σήμερα πήγε ξανά στον παιδικό σταθμό μετά από σχεδόν 10 μέρες.

Ο καιρός είναι καλός… το τελευταίο κρύο του Χειμώνα συμβαίνει τώρα.. με λιακάδες.

Δεν ξέρω πότε θα επανέλθω σε αυτό εδώ το πεδίο έκφρασης. Σε τούτο εδώ το γραπτό.

Ξέρω ότι εδώ και δυο χρόνια γίνονται δραματικά και απρόβλεπτα γεγονότα.

Ο Θεός να μας βοηθήσει και πέρα κι απάνω από όλα να μας συγχωρέσει, όπως σοφά ανέφερε και ο καινούργιος Πάπας Φραγκίσκος ο Α’.

Αμήν. 

Συνεχίζεται...

Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος A')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Β')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Γ')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Δ')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος ΣΤ')


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας