Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Α') - e-Stage.gr
Feb 19, 2018 Last Updated 3:35 AM, Feb 19, 2018

Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Α')

Κατηγορία: Περί... "ανέμων"

Μεσημέρι Τετάρτης απεργιακής, αναφορικά με τα μέσα μετακίνησης, δηλαδή, περιορισμός. Έχω επιστρέψει, εδώ και καιρό, από τις οικογενειακές διακοπές στο νησί.

Η κατάσταση είναι σαν μια παρατεταμένη περίοδο προσαρμογής, σε τι; άγνωστο.

Όπως άγνωστο παραμένει και το αν θα καταλήξει κάπου, αυτή η μανιοκαταθλιπτική περίοδος που διανύουν όλοι όσοι ζουν στην πρωτεύουσα.

 Το γεγονός ότι, βρήκα έναν χώρο, ελεύθερο και ήσυχο (αν και προσπαθώ να σπάω αυτήν την ησυχία παντοιοτρόπως) μαζί με έναν υπολογιστή, μου έδωσε το έναυσμα, για να ξεκινήσω κι εγώ με την σειρά μου να γράφω, αυτές τις γραμμές, γιατί αν δεν το κάνω, πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει κάτι πολύ κακό σε μένα , πρώτα πρώτα, και σε αυτούς που αγαπώ και με αγαπάνε, κατά δεύτερον.

Κάτι σαν διέξοδο ας πούμε. Κάτι σαν μια τεχνητή, παυσίπονη και ψηφιακά αναπτυσσομένη αυτοθεραπεία. Η βοήθεια του, από το 1992, ψυχιάτρου μου, καταλυτική. Δεν πήγαν χαμένα τόσα χρόνια και άλλα τόσα φάρμακα και χρήματα.

Ευτυχώς.

Εικόνες, ενθύμια, ήχοι ρυθμικοί ή απαλοί, και η γεύση, που σου αφήνει το ούζο μετά την πρώτη γουλιά μπερδεύονται και δημιουργούν τον καμβά, που πάνω του, ιχνογραφώ αυτά που διαβάζεις…

Η κόρη μου, είναι πλέον ενός έτους. Δεν περπατάει ακόμα αλλά κόβει βόλτες και αναστατώνει τέμνοντας κάθε διαδρομή των σκέψεών της καθημερινότητάς μου.

Ευτυχώς.

Στο σημείο αυτό, και πριν αρχίσει να γίνεται αισθητή η παρουσία του ούζου στο κορμί και βάδισμα μου, λέω να κάνω ένα μεγάλο διάλλειμα. Να ξενερώσω που λένε.

Ίσως να ησυχάσουν και αυτές οι κραυγές, που από καιρού εις καιρό, ακούγονται όλο και πιο ξεκάθαρα κοντά μου.

Λίγο νερό, δυο λόγια από τη Μαρίτσα και φεύγω. Θα γυρίσω κάποια στιγμή. Ευτυχώς.

Μεσημέρι Σαββάτου, κάμποσες μέρες κατόπιν και αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι, η κόρη μου κάνει πλέον τα πρώτα της βήματα στον θαυμαστό μας κόσμο…είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό.

Ο χώρος έχει πλέον και τηλεφωνική σύνδεση..καλό.

Πρέπει να ποτίσω τα φυτά στο μπαλκόνι.

Ο καιρός, για αρχές Οκτώβρη πολύ καλός.

Αύριο έχω την 5τη εκπομπή μου για φέτος.

Μέχρι τώρα, έχω από 50 και πλέον ακροατές - θεατές.

Το μεγαλύτερό μου 72, το μικρότερό μου 37…έτσι για την ιστορία.

Η κόρη μου μεγαλώνει. Κι είναι ότι πιο σημαντικό για μένα αυτές τις τελευταίες μέρες. Μεγαλώνει.

Ευτυχώς.

…πέρασε καιρός. Φτάσαμε Νοέμβρη, με καινούργια κυβέρνηση ολοκαίνουργιο «εντολοδόχο» πρωθυπουργό, και συμπληρώσαμε χθες, 38 χρόνια από την νύχτα που άλλαξε το πολιτειακό, εδώ στην πατρίδα μας.

Την νύχτα του Πολυτεχνείου του Νοέμβρη του 1973.

Στην κατάσταση της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, εισέρχονται η μια μετά την άλλη οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Εμείς, αντέχουμε ακόμα, στην δικιά μας σκηνή.

Η παράσταση, όσο πάει και δυσκολεύει. Αλλά θα φανεί στο χειροκρότημα. Έφτασα σαν εκπομπή τους 102.

Στις 13/11/2011, το βράδυ.

Κατατάσσομαι 8ος σε σύνολο 35 καταχωρίσεων…ε και;

Η κόρη μου, εχθές βραδιά μνήμης, μας επεφύλαξε μια πολύ τραυματική έκπληξη. Τραυματίστηκε η ίδια στο δεξί της μάτι.

Ευτυχώς, κοντά πολύ αλλά όχι μέσα.

Τα μωρά, λέει η μάνα της «έτσι είναι»…πρέπει όμως να τα επιβλέπουμε, ή όχι;

Σάββατο αύριο, και πρέπει να ετοιμαστώ και για την εκπομπή.

Ανθρωπιά, αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη. 

Συνεχίζεται...

Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Β')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Γ')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Δ')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος Ε')
Δείτε επίσης: Crisis Diary 2011.09.28 (μέρος ΣΤ')


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

Χορηγός Επικοινωνίας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations