Λαός και Κολωνάκι - e-Stage.gr
Feb 22, 2018 Last Updated 4:36 PM, Feb 22, 2018

Λαός και Κολωνάκι

Κατηγορία: Αφιέρωμα

Μικροαστοί και μεγαλοαστοί. Φτωχοί και πλούσιοι. Λαός και Κολωνάκι. Δύο κάστες. Δύο κόσμοι, που ακόμη κι αν το θέλουν, είναι σχεδόν αδύνατο να ενωθούν. Ή μήπως δεν το θέλουν τελικά;

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Είμαι βέρα Περιστεριώτισσα κι εσύ γέννημα θρέμμα της Εκάλης. Πηγές σε ιδιωτικό κι έκανες τις πρώτες παρέες, με παιδιά της "σειράς" και της "τάξης" σου. Προστατευμένα, σε ένα σχολείο - γυάλα, ελεγχόμενα (αυτό έλειπε με τόσα λεφτά που έδιναν οι γονείς ) και προνομιούχα (εννοείται). Εγώ πάλι στο δημόσιο έκανα τις νεανικές σκανταλιές μου με τα πιο ωραία φτωχόπαιδα της γειτονιάς. Οι καθηγητές μας ήταν χαμηλόμισθοι άνθρωποι που όμως έκαναν αγώνα για να μάθουμε "πέντε γράμματα". Μην ξεχάσω να σου πω ότι κάναμε και κατάληψη! Ναι,είχαμε και αυτό το "δικαίωμα".

Με το που τελείωσες το σχολείο, ο μπαμπάς, σου πήρε αμάξι. Πως θα κυκλοφορήσει το παιδί; Άραγε το εκτίμησες ποτέ; Μετά σε έστειλε εξωτερικό. Μα εδώ θα σπουδάσει το παιδί; Πάρε κι επιπλωμένο διαμέρισμα στο London και βαρβάτο μηνιάτικο, γιατί, πως θα ζήσει το παιδί; Άραγε το εκτίμησες ποτέ;

Εν τω μεταξύ εγώ εδώ, έβγαζα τις μαύρες μου, πειραματιζόμουν πάνω σε διάφορες δουλειές και έτρεχα κάθε μέρα στη σχολή, με το πεζό 2 (με τα πόδια δηλ.), με λεωφορεία και με τρόλεϊ (δεν είχαμε ακόμα μετρό). Άρχισα να αποκτώ εμπειρίες. Άρχισα να δυναμώνω. Πείσμωνα. Όσο έτρωγα σφαλιάρες από τη ζωή, τα αφεντικά, τους πελάτες, τόσο καταλάβαινα ότι δεν έπρεπε να το βάλω κάτω.

Οπωσδήποτε θα στεκόμουν στα πόδια μου. Δεν υπήρχε άλλη λύση. Άραγε εσύ; Ακόμα London είσαι; Γύρισες και η χαρά είναι μεγάλη. Πρέπει να το γιορτάσεις κάνα δυο έτη, να αναπληρώσεις το χαμένο χρόνο με τους κολλητούς. Βάλε κι άλλα δύο που δεν βρίσκεις τη διευθύνουσα θέση που σου αρμόζει... Το ξέρω ότι ψάχνεις παιδί μου για δουλειά, εξάλλου γι'αυτο σου νοίκιασε ο μπαμπάς (άραγε τον εκτίμησες ποτέ;) εκείνο το κουκλίστικο ρετιρέ, που είχες βάλει στο μάτι στο Κολωνάκι για να είσαι κοντά στο κέντρο. Με την ησυχία σου "παιδί"μου, εσύ πληρώνεις το νοίκι;

Κατά τα 30 σου, επειδή ο μπαμπάς σου δεν είναι χαζός (άραγε θα τον εκτιμήσεις κάποτε;), σου ανοίγει μια επιχείρηση, μπας και ησυχάσει το κεφάλι του και η τσέπη του. Είσαι πλέον επιχειρηματίας! Εύγε τα κατάφερες! Τόσο μικρός βρε θηρίο! Αντε καλές δουλειές!

Πλουσιόπαιδο, σε σνομπάρω. Μου είναι αδύνατο να σε κάνω φιλο. Κι αν με κοιτάς με μισό μάτι, εγώ δεν σε βλέπω καν. Εσύ πίνεις σαμπάνια με φραουλίτσα στο ποτήρι κι εγώ πίνω ρακές σε σφηνοπότηρο. Εσύ σούσι, εγώ κοψίδια στη λαδόκολλα. Εσύ γνωρίζεις τον μέτρ, εγώ την λατζέρισσα. Εσύ στις μεγάλες πίστες, εγώ στα ρεμπετάδικα. Εσύ Μύκονο, εγώ Ικαρία. Είμαι καφές ελληνικός κι εσύ γαλλικός. Έχει καεί η γούνα μου κι εσύ είσαι βελουτέ. Τα χέρια μου είναι γυαλόχαρτο και τα δικά σου βαμβάκι. Ψάχνεις γυναίκα τρόπαιο κι εγώ άντρα που να το λέει η καρδιά του. Κι όταν κερνάω τους φίλους μου, το κάνω απ'την ψυχή μου, με λεφτά δικά μου, δουλεμένα με ιδρώτα και μόχθο.

Εϊ, ψιτ,πλουσιόπαιδο, ποτέ δεν είναι αργά. Έλα να σε πάω τσάρκα μια νύχτα στο Μπουρνάζι, να σε κεράσω καμιά ρακή και να σου δείξω την δυτική πλευρά της ζωής.

Την εκτίμηση μου και τα φιλιά μου στον μπαμπά. Εκτίμησε τον επιτέλους!

Όσο για τον δικό μου μπαμπά, τον δικό μου ήρωα, που μας άφησε νωρίς, αγωνίστηκε και πάλεψε σκληρά όλη του τη ζωή, για να μην λείψει πότε τίποτα σε μας και στη μητέρα μας. Το πιο μεγάλο του έργο, ήταν ότι μας έμαθε να είμαστε πάνω απ' όλα άνθρωποι. Γι' αυτο και τον εκτιμούσαμε πάντα... 

ΥΣ Φυσικά και εξαιρούνται πάρα πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα οι αυτοδημιούργητοι.

Με σεβασμό Μαρία Στεφανιδάκη


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Χορηγός Επικοινωνίας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations