Καλοκαιρινές διακοπές στα 80΄s - Ετοιμάσου, το πλοίο αναχωρεί!! - e-Stage.gr
May 26, 2018 Last Updated 4:31 PM, May 26, 2018

Καλοκαιρινές διακοπές στα 80΄s - Ετοιμάσου, το πλοίο αναχωρεί!!

Κατηγορία: Στα μέρη εκείνα...

Καλοκαίρι σημαίνει διακοπές. Από τη δουλειά, το σχολείο, τις δύσκολες σκέψεις, τις άκυρες σχέσεις, το πήξιμο της πόλης, το Facebook (καλά, λέμε και κανένα αστείο).

Αν έχεις εξοχικό, ή σπίτι στο χωριό, είσαι άρχοντας. Αλλά υπάρχεις κι εσύ που τα οργανώνεις όλα μέσω internet, ψάξιμο νησακίου, εισιτήρια κλπ. Και πολύ καλά κάνεις. Διότι, να οι φωτογραφίες του δωματίου, της θέας, της πισίνας, οι τιμές, όλα μπροστά σου φάτσα φόρα. Όχι σαν εμάς τότε…Πότε;

Εσύ φτιάξε καφεδάκι κι εγώ σε πάω πίσω σε κάποιο καλοκαίρι στη δεκαετία του ’80 και σε κάποιους αγαπημένους προορισμούς.

Πρώτος προορισμός, κανένας, μένεις Αθήνα διότι δεν υπάρχει μία, ούτε χωριό κλπ. Κανένα πρόβλημα. Πας για μπάνιο με το λεωφορείο στον Άλιμο, τη Γλυφάδα, τον Άγιο Κοσμά. Η διαδρομή είναι ειδυλλιακή, αφού γνωρίζεσαι αναγκαστικά με όλους, βρίσκεστε τόσο κοντά άλλωστε, και παραμένετε κολλητοί για κανένα 5ωρο, όσο διαρκεί το ταξίδι. Εναλλακτικά, πας με πούλμαν στη Βάρκιζα ή το Αυλάκι, κάθε γειτονιά έχει οργανωμένο πρόγραμμα για μπάνια. Εκεί σε αφήνουν 2 ώρες να ξεσαλώσεις. Πληρώνεις παραπάνω αλλά είναι μια χαρά. Το βράδυ πίνεις το ποτάκι σου σε καμιά ντίσκο στην παραλία, αφού περάσεις πρώτα από κανένα Goody’s διότι αυτά τα hamburgers είναι πλέον πολύ in.

Χωριό τώρα, και οι γονείς σου περιμένουν πώς και πώς να κλείσουν τα σχολεία για να σε στείλουν στη γιαγιά. Μαγιό, μάσκες, βατραχοπέδιλα, σορτσάκια, σαγιονάρες, όλα φορτωμένα στο Fiat και φύγαμε. Η θάλασσα ή το βουνό σε περιμένει να το εξερευνήσεις όπως κάθε καλοκαίρι, το ίδιο και οι φίλοι σου. Αλλοίμονο στη γιαγιά με τόσες πατάτες που έχει να τηγανίζει κάθε μέρα. Α, και κεφτέδες, διότι εσύ μόνο αυτά τρως. Το πρωί έχει θάλασσα σε κάθε είδους παραλλαγή. Κολύμπι, μακροβούτια, πατητές, ψάρεμα καβουριών, πάτημα αχινού κ.α. Εν τω μεταξύ, κανείς δεν ανησυχεί μήπως πνιγείς, διότι όλοι μάθαμε μπάνιο από πολύ μικροί. Η λέξη αντιηλιακό είναι άγνωστη, ο ήλιος σου χαρίζει ένα ωραίο μαύρισμα που όλοι θεωρούν υγεία. Αν καείς τις πρώτες μέρες, θα σε μπλαστρώσουν με γιαούρτι και όλα καλά. Το μεσημέρι έχεις ιερή υποχρέωση να βγάζεις το σκασμό, διότι οι μεγάλοι κοιμούνται. Εσύ φυσικά κάνεις πως κοιμάσαι, ενώ διαβάζεις Μίκυ Μάους. Αν είσαι πάνω από 15 αρχίζεις να πλήττεις λίγο, αλλά εναποθέτεις τις ελπίδες σου στο βραδινό νυφοπάζαρο.

Παρέες, παιχνίδια, όνειρα, μαλώματα, μέχρι το τέλος Αυγούστου που θα φύγεις μερικά κιλά βαρύτερος και θα αποχαιρετιστείς με συγκίνηση μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

Νησί, με λευκά σπιτάκια και ασβεστωμένες αυλές ονειρεύτηκες για φέτος, πήρες την παρέα σου λοιπόν και να΄σαι στον Πειραιά. Τσαλαπατήθηκες, αλλά βρήκες μια άδεια γωνιά στο κατάστρωμα να απλώσεις τα μπαγκάζια σου. Πολλές οι ώρες, απίστευτα πολλές και πώς να περάσουν…Ευτυχώς που η απέναντι παρέα διαθέτει κιθάρα, κι έτσι στις 10 το πρωί βρίσκεσαι να τραγουδάς τη «συννεφούλα» με μια φοιτητοπαρέα απ΄την Πάτρα.

Φυσικά έχεις προνοήσει, και έχεις μαζί σου το Walkman και μερικές κασέτες που έχεις γράψει εσύ με αγαπημένα σου κομμάτια. Ένα καφεδάκι θα το έπινες, αλλά ο καφές στο καράβι είναι «καραβίσιος» δηλαδή ένα απαίσιο και πανάκριβο μαυροζούμι. Επιτέλους πιάνεις λιμάνι, καιρός να ψάξεις πού θα μείνεις. Εντάξει υπάρχουν ξενοδοχεία, αλλά το δικό σου βαλάντιο δεν αντέχει τέτοιες σπατάλες, άλλωστε διακοπές είναι, λίγη περιπέτεια επιβάλλεται. Σπιτάκια με αυλές και ταμπέλες «rooms to let» απ' έξω άφθονα. Να ανοίγεις το παράθυρο και να κάθεται απ' έξω η γιαγιά να καθαρίζει φασολάκια. Μεγάλη ιστορία σου λέω. Να νοικιάζεις το δωμάτιο της κυρά-Μαρίας, και να κοιμάσαι στο διπλό κρεβάτι που συνήθως κοιμάται εκείνη με τον άντρα της, όταν εσύ δεν είσαι εκεί. Τουαλέτα κοινή, ανοιχτά παράθυρα για να μπαίνει δροσιά, αφού δεν υπάρχουν κλιματιστικά, καθαριότητα και καλή διάθεση.'

Η παραλία σε περιμένει, όμορφη, καθαρή, και κυρίως…ανοργάνωτη! Χωρίς ξαπλώστρες και ομπρέλες (που πρέπει να πληρώσεις) και beach bar. Όπου σου αρέσει απλώνεις πετσέτα και κάθεσαι μέχρι να δύσει ο ήλιος. Ένα καρπούζι δεμένο σε βραχάκι που η θάλασσα το κρατάει δροσερό, μερικές μπίρες και είσαι μια χαρά. Ανέμελο κολύμπι, ήλιος, ουρανός και το απέραντο γαλάζιο. Δεξιά σου οικογένεια με τάπερ και παιδάκια που κάθε 10 λεπτά πρέπει υποχρεωτικά να τρώνε κάτι. Αριστερά σου δυο τύποι αποφασίζουν να παίξουν ρακέτες πάνω από το κεφάλι σου. Αν είσαι κοπέλα το μπαλάκι προσγειώνεται μονίμως δίπλα σου. Πόσοι και πόσοι καυγάδες δεν έγιναν με αφορμή μια ρακέτα! Τα πρώτα αντιηλιακά κάνουν την εμφάνισή τους, αλλά έχουν στόχο κυρίως το μαύρισμα και όχι την προστασία απ΄τον ήλιο. Το Coppertone κάνει θραύση.

Να θυμηθείς να στείλεις καμία «καρτ ποστάλ» και να πάρεις τηλέφωνο ότι έφτασες και όλα καλά. Είναι υπεραστικό, άρα θα είσαι σύντομος, διότι οι πανάκριβες μονάδες πέφτουν πιο γρήγορα και απ΄το χαλάζι. Καλύτερα να πας στον ΟΤΕ που διαθέτει τηλεφωνικούς θαλάμους, πού να περιμένεις τώρα στα περίπτερα.

Το απόγευμα, βόλτα στη «χώρα», όπου οι γιαγιάδες πλέκουν βελονάκι στις αυλές τους, σε χαιρετάνε και σε ρωτάνε «τίνος είσαι συ;». Τα ραδιόφωνα παίζουν τις «Σεϋχέλλες» της Πωλίνας και οι τηλεοράσεις το Baywatch με την οθόνη να γεμίζει από τα πλούσια προσόντα της Πάμελα Άντερσον. Τα μπαράκια σερβίρουν Tequila Sun rise, ενώ τα «καμάκια» έχουν πάρει ήδη θέση σε στρατηγικά σημεία. Ρολόγια Casio, αλυσίδες Facadoro στο στέρνο, ανοιχτά πουκάμισα, άσπρα παπούτσια. Εγγλέζες με λευκές γόβες, Σκανδιναβές με διαφανές καλτσάκι και ψηλοτάκουνα, Ιταλοί ντυμένοι για πασαρέλα, Γερμανοί με άσπρη πετσετέ κάλτσα και πέδιλο (ω ναι, κάποια πράγματα μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο). Ανακαλύπτεις κρυμμένες παραλίες και χωριουδάκια περπατώντας, και αν χαθείς απλά ρωτάς, (αφού δεν υπάρχει ακόμα το gps), έχοντας στο μυαλό σου ότι το «10 λεπτά περπατηματάκι» σημαίνει συνήθως τρία τέταρτα ανάβαση.

Θα μαζευτείς τα ξημερώματα, αφού περάσεις και από ένα πάρτι στην παραλία. Καλημερίζεις τον παππού που πάει στο καφενείο, κι εσύ πας για ύπνο.

Μέχρι να περάσουν οι μέρες και οι νύχτες, με όνειρα κάτω από τα αστέρια, με γέλια, φωτιές στην άμμο, κουβέντες, ανατολές και ηλιοβασιλέματα, εκεί στο όμορφο νησί στη μέση του πελάγους. Και να έρθει η στιγμή να αποχαιρετίσεις τις γιαγιάδες και τους ψαράδες, τα φλέρτ και τις καλοκαιρινές αγάπες, παίρνοντας μαζί σου αριθμούς τηλεφώνων για να «τα πείτε και στην Αθήνα», όμορφες αναμνήσεις και πολλά φιλμ στη φωτογραφική σου τα οποία ανυπομονείς να δώσεις για εμφάνιση. Που τις βλέπεις τώρα, μέσα σε άλμπουμ μετά από πολλά χρόνια, με συγκίνηση, με αγάπη και νοσταλγία.

Όπου και να πας, ότι και να κάνεις, καλές διακοπές σου εύχομαι!

*Η φωτογραφία με τη παρέα είναι από το προσωπικό αρχείο του Αργύρη Κωστάκη


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας