Καρπενήσι: Ελληνική ορεινή μαγεία! (pics) - e-Stage.gr
May 28, 2018 Last Updated 9:26 PM, May 27, 2018

Καρπενήσι: Ελληνική ορεινή μαγεία! (pics)

Κατηγορία: Αποδράσεις

Πανύψηλα πλατάνια, πυκνά ελατοδάση, φαράγγια, ορεινές διαδρομές και πετρόχτιστα χωριά συνθέτουν μια αξέχαστη φθινοπωρινή απόδραση.

Κοιλάδες, φαράγγια και επιβλητικοί βράχοι, ποτάμια που συναντιούνται, ατελείωτα δάση από έλατα, καρυδιές, καστανιές και  πανύψηλα πλατάνια. Μικρά χωριά, χτισμένα κυρίως από πέτρα στους πρόποδες και στις πλαγιές της Καλιακούδας και της Χελιδόνας συνθέτουν τον απίθανο, γεμάτο φυσικές εναλλαγές, κόσμο του Καρπενησίου. Περίπου δυόμισι χιλιάδες κατοίκους έχουν τα χωριά αυτά, που μαζί με τους οκτώμισι χιλιάδες της πόλης απαρτίζουν το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν στον δήμο χειμώνα καλοκαίρι.

Για να φτάσει κανείς στα φαράγγια και στα χωριά, περνάει από την πόλη του Καρπενησίου. Μια πόλη που, αν και έχει δεχτεί όλες τις άναρχες παρεμβάσεις που συνήθως συναντάμε στην ελληνική επαρχία, έχει ωραίους και επικοινωνιακούς ανθρώπους, που όταν μιλάνε γρήγορα κόβουν με έναν σχεδόν έντεχνο τρόπο τις μισές λέξεις. Έχει ωστόσο να επιδείξει μια προσεγμένη πλατεία, δρόμους με υπόγειο σύστημα θέρμανσης για να μην πιάνουν πάγο τον χειμώνα, ένα καινούργιο skate park, ήπια νυχτερινή ζωή και καλές ταβέρνες.

«Το Καρπενήσι αρχικά έγινε γνωστό από την Παναγιά την Προυσιώτισσα και αργότερα με το Χιονοδρομικό», λέει η Βάσω Σκαρμούτσου μια Κυριακή πρωί στο καφέ-μπαρ Skala. Την ίδια ώρα, από το ξενοδοχείο Helvetia, ακριβώς απέναντι, βγαίνουν οι επιβάτες ενός πούλμαν με προορισμό το μοναστήρι. Το Χιονοδρομικό δεν έχει ανοίξει ακόμη, οπότε μπατόν και πολύχρωμες φόρμες του σκι δεν είδαμε. Μόνο κυρίους και κυρίες περιποιημένες και χτενισμένες ανάλογα.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
Παίρνοντας τον δρόμο για την Ποταμιά, τα πρώτα χιλιόμετρα επιφυλάσσουν πολλές στάσεις ιδανικές για οικογένειες με παιδιά, όπως το πάρκο τουριστικής ιππασίας και περιπέτειας Saloon, και ξενώνες με καλά οργανωμένους παιδότοπους. Παράδρομοι οδηγούν στα χωριά της Ποταμιάς – της στενής κοιλάδας ανάμεσα στη Χελιδόνα και την Καλιακούδα. Τη διασχίζει ο ποταμός Καρπενησιώτης, με ψηλά πλατάνια στις όχθες του και μπρονζέ φύλλα πεσμένα στη γη τους φθινοπωρινούς μήνες. Στις πλαγιές προς τα βουνά, καρυδιές, καστανιές και άλλα φυλλοβόλα δέντρα συμπληρώνουν με κίτρινες και κόκκινες αποχρώσεις την εποχική χρωματική παλέτα της περιοχής, που φτάνει στο απόγειό της στα τέλη Νοεμβρίου.

Στις Κορυσχάδες, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των οποίων προστάτευσε τη δεκαετία του 1980 με ειδικό πρόγραμμα ο ΕΟΤ, λειτουργούν σήμερα πέντε ιδιωτικοί ξενώνες με λιγοστά δωμάτια ο καθένας, ενώ στο παλιό δημοτικό σχολείο δίπλα στην πλατεία με την πέτρινη βρύση στεγάζεται το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Σε μία από τις αίθουσες του ίδιου αυτού σχολείου διεξήχθησαν και οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου τον Μάιο του 1944 (σ.σ. της συνάντησης των εκπροσώπων του ελληνικού λαού που αναδείχθηκαν μετά από μυστικές εκλογές στη διάρκεια της Κατοχής).
Τον 87χρονο σήμερα Νίκο Λιάπη τον συναντήσαμε δίπλα στο σπίτι του, στις αίθουσες του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου στο Μεγάλο Χωριό. Μας μίλησε με περηφάνια, γιατί πολέμησε με τους αντάρτες σε πολύ νεαρή ηλικία, αλλά και βαθιά μετανιωμένος για τη συμμετοχή του στον Εμφύλιο. «Όλο αυτό ήταν μια παράνοια, ειδικά για εμάς που το ζήσαμε», λέει πριν μας χαιρετήσει με μια ευχή: «Να έχετε υγεία και να είστε αγαπημένοι!».

Το Μεγάλο Χωριό είναι το πιο τουριστικό της περιοχής, με μαζεμένα στον κεντρικό δρόμο καφέ, γλυκοπωλεία και μαγαζιά με τοπικά προϊόντα. Παράλληλα, είναι το μόνο στο οποίο θα βρείτε ακόμα και τις καθημερινές δύο στέκια ανοιχτά. Τα ζωντανεύουν με τις στάσεις τους τα πούλμαν με τους επισκέπτες της Προυσιώτισσας. Στην απέναντι πλαγιά βρίσκεται το Παλιό Μικρό Χωριό, που κόπηκε στα δύο από κατολίσθηση τον Ιανουάριο του 1963. Διατηρεί αρχιτεκτονικά στοιχεία που το κάνουν πολύ πιο ενδιαφέρον από το Νέο Μικρό Χωριό, το οποίο έχτισαν οι πληγέντες κάτοικοι λίγο πιο κάτω. Σε αυτό το δεύτερο θα βρείτε «Το Οικείον», ένα άνετο restaurant-bar με ένα μεγάλο τζάκι στη μέση, έναν παιδότοπο στη διπλανή σάλα, τραμπάλες και κούνιες στην αυλή. Οι σύγχρονοι χώροι, ειδικά τα νέα ξενοδοχεία γύρω από την πόλη του Καρπενησίου, συνδιαλέγονται συνεχώς με γραφικά καφενεία και παραδοσιακές ταβέρνες σε όλη την περιοχή. Επί του κεντρικού δρόμου, ο Γαύρος αποτελεί προσφιλή στάση για πολλούς, ως το χωριό με τις ταβέρνες.
Καλή παραδοσιακή κουζίνα, καθαρό αέρα και επαφή με τη φύση. Αυτά προσφέρει το Καρπενήσι, με μια απλότητα που ξεκουράζει, όσο αφήνεσαι στο τοπίο του. Στάσεις στις όχθες του Καρπενησιώτη, λίγες κλοτσιές στα πεσμένα πλατανόφυλλα και τη βοή του ποταμού να ξεπλένει σκέψεις και ανησυχίες. Αν δεν χορταίνετε, αναζητήστε τον παράδρομο για το Πλατανόδασος – όνομα και πράγμα.

Την κοιλάδα της Ποταμιάς διαδέχεται η βαθιά χαράδρα και σημεία του δρόμου που προκαλούν δέος, όπως το Κλειδί. Για τους παρατηρητικούς, ενδιαφέρον έχουν οι μικροί, αραιά δομημένοι, οικισμοί στις βουνοπλαγιές, όπως το Δρεπάνι, αλλά και οι αναβαθμίδες στις οποίες οι προηγούμενες γενιές αγροκτηνοτρόφων μετέφεραν χώμα, καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να καλλιεργήσουν τη γη στο άγριο και ατίθασο αυτό τοπίο.

Διπόταμο ονομάζεται το σημείο όπου ο Καρπενησιώτης συναντάει τον Κρικελλοπόταμο και μαζί σχηματίζουν τον Τρικεριώτη. Λίγες ακόμα βροχές και τα τρία αυτά ποτάμια θα είναι πάλι ιδανικά για ράφτινγκ, μία από τις πιο δημοφιλείς δραστηριότητες στο Καρπενήσι. Τα πεζοπορικά μονοπάτια είναι πολλά, με πιο γνωστό αυτό που οδηγεί στη Μαύρη Σπηλιά. Εξίσου ενδιαφέρουσες είναι και οι διαδρομές για 4 x 4 – μία από αυτές,  κοντά στο Διπόταμο, οδηγεί στο φαράγγι Μικρό Πάντα Βρέχει. Κατεβήκαμε έως το γεφύρι με τον αντιδήμαρχο Δημήτρη Βονόρτα. Οι φωτογραφίες στο κινητό του από το ίδιο σημείο με πολύ πάγο και σταλακτίτες φανερώνουν ένα απαράμιλλης ομορφιάς τοπίο, που κάθε εποχή του χρόνου μεταμορφώνεται ολοκληρωτικά.

Πάνω στον κεντρικό δρόμο, τα «Πατήματα της Παναγιάς» είναι κάποια σημάδια στον βράχο που θεωρούνται σημαντικό προσκύνημα και δίπλα τους, ανάμεσα σε άλλα τάματα, θα δείτε αυτοκινητάκια, κουκλάκια και κάθε λογής παιδικά παιχνίδια. Ο πατέρας Χρυσόστομος λέει πως ο δρόμος άνοιξε το 1970. Μέχρι τότε οι προσκυνητές έφταναν με μουλάρια από στενά μονοπάτια εκατέρωθεν του Καρπενησιώτη. Η Μονή Προυσού έχει περάσει από διάφορες οικοδομικές φάσεις και δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα. Εκεί που αξίζει να μείνει κανείς λίγο παραπάνω είναι μέσα στον βράχο όπου τοποθετήθηκε η εικόνα της Παναγίας το 829 μ.Χ. Ήταν η περίοδος των εικονομαχιών και το παλικάρι που την έφερε από την Προύσα της Μικράς Ασίας την έσωσε από πιθανή λεηλασία. Στο παρεκκλήσι που χτίστηκε γύρω της μέσα στη σπηλιά οι τοιχογραφίες αποτυπώνουν μοναδικά τη γλυκύτητα στο βλέμμα των αγίων.
Λίγο πιο πάνω, το χωριό Προυσός κατοικείται από περίπου δεκαπέντε ηλικιωμένους, έχει τη δική του γραφική πλατεία με τον πλάτανο στη μέση, ενώ τριγύρω παλιές επιγραφές σε μπακαλομανάβικα συμπληρώνουν το σκηνικό. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει και έναν νέο κάτοικο, που έχει αναλάβει το ξενοδοχείο Αγαθίδης, το μοναδικό του οικισμού. Μοιάζει λίγο σαν να σηκώνει στις πλάτες του το μέλλον του χωριού.

Προσοχή, κατολισθήσεις!

Το πιο τουριστικό κομμάτι της περιοχής, μέχρι και το χωριό Γαύρος, είναι ασφαλές. Συνεχίζοντας, η περιοχή παρουσιάζει συχνά μικρές κατολισθήσεις, ειδικά κατά μήκος του φαραγγιού πλησιάζοντας προς Προυσό. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο στα βουνά του Καρπενησίου απαγορεύεται η αναρρίχηση. Οι περιπατητές να προσέχετε πάντα πού στέκεστε και να ακολουθείτε οργανωμένες πεζοπορίες – ποτέ μόνοι! Αποφύγετε τη διαδρομή από Γαύρο προς Προυσό όταν υπάρχουν έντονα καιρικά φαινόμενα, ειδικά βροχές, αλλά και την επόμενη μέρα. Ενημερωθείτε για την κατάσταση των δρόμων από το Αστυνομικό Τμήμα Καρπενησίου (τηλ. 22370-89180) και τον Αστυνομικό Σταθμό Προυσού (τηλ. 22370-80722).

ΔΥΟ ΟΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

• Προς ΚρίκεΛλο και Δομνίστα
Στο Κλαυσί ή Κλαψί υπάρχει η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Λεωνίδη, του 5ου αιώνα μ.Χ., με ένα πολύ ενδιαφέρον ψηφιδωτό δάπεδο, μόνο που είναι δύσκολο να τη δει κανείς αν δεν βρει τον παπά που κρατάει το κλειδί.
Διασχίζοντας το Κλαψί, το Μουζίλο και την Ανιάδα, θα δείτε αυλές και μικρά περιβόλια, χωριά που ζουν από τις αγροτοκτηνοτροφικές ασχολίες και διατηρούν έναν ακατέργαστο αισθητικά χαρακτήρα. Θα περιηγηθείτε μέσα από πολλές στροφές στις ελατοσκέπαστες πλαγιές της Καλιακούδας. Στη διασταύρωση που οδηγεί μέσα από χωματόδρομο για Δολιανά ξεκινάει η διαδρομή μέσα στο ποτάμι για το σπάνιο φαράγγι Πάντα Βρέχει, ένα σαγηνευτικό τοπίο με καταρράκτες που «πάντα βρέχουν» τους επισκέπτες και είναι καλύτερα να το γνωρίσετε καλοκαίρι.

Ακολουθούν κι άλλες στροφές, μέχρι που το Κρίκελλο ξεπροβάλλει αριστερά, στα 1.120 μ. Μια στάση για πανοραμική φωτογραφία και άφιξη σε ένα ήπια τουριστικό χωριό με δύο καλές ταβέρνες και μετρημένους στα δάχτυλα ξενώνες. Τα 12 παιδιά του χωριού προέρχονται από οικογένειες που ασχολούνται με την εστίαση και πηγαινοέρχονται καθημερινά στο Καρπενήσι για το σχολείο. «Αν έχεις ζήσει αλλού, επιστρέφοντας εκτιμάς διαφορετικά την ηρεμία και την ποιότητα που προσφέρουν μικρά χωριά σαν το Κρίκελλο», λέει ο Χρήστος Πανάρας, που έχει την ταβέρνα «Αντιγόνη» και γεννήθηκε στην Αμερική από μετανάστες γονείς. Πλέον ζει με την οικογένειά του στο Κρίκελλο. Επόμενη στάση είναι η Δομνίστα, ένας οικισμός με έντονα σημάδια εγκατάλειψης. Ξενώνες δεν υπάρχουν, μόνο ένα «παροπλισμένο» δίπατο κτίσμα με την ξύλινη επιγραφή στην πρόσοψη «Ξενοδοχείον  Ύπνου και Φαγητού, Ν. Βαμβάτσικος». Η Δομνίστα θα αποζημιώσει όσους αναζητούν αυθεντικές ορεινές γωνιές, με ψησταριές σαν τον «Μέτοικο».

• Προς Φιδάκια και Λίμνη Κρεμαστών
Περνώντας από το Στεφάνι, τη Μηλιά, τα Σελλά –όλα τους μικρά χωριά, καθόλου τουριστικά–, θα φτάσετε στα Φιδάκια, ένα όμορφο πετρόχτιστο χωριό με θέα στη λίμνη των Κρεμαστών, στο οποίο θα βρείτε έναν ξενώνα, μία ταβέρνα και τον Χρήστο Λέρη, τον Ελληνοαμερικανό ιδιοκτήτη τους, να αφηγείται ιστορίες από την εφηβεία του στη Νέα Υόρκη· όλη η Ευρυτανία έζησε στο παρελθόν μεγάλο κύμα μετανάστευσης.

Πιο πάνω στον δρόμο υπάρχει ένα ακόμα σημείο με ωραία θέα στη λίμνη Κρεμαστών, τη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας, που δημιουργήθηκε με κατασκευή φράγματος το 1965. Για όσους δεν φοβούνται τους χωματόδρομους, η παράκαμψη οδηγεί στην παραλία της Αγίας Βλαχέρνας και στις όχθες του Τρικεριώτη, όπου το καλοκαίρι ντόπιοι και τουρίστες κολυμπούν.
Όσοι αγαπάτε τις οδικές περιηγήσεις μπορείτε να συνεχίσετε προς τα πάνω, για να φτάσετε μέχρι το Διπόταμο της πρώτης διαδρομής. Θα δείτε τις κορυφές των γύρω βουνών από ψηλά και, αν το βρείτε ανοιχτό, μπορείτε να κάνετε μια στάση στο καφενείο στον Ασπρόπυργο, που λειτουργεί από το 1934. Φέρει την τραχιά αισθητική παλιότερων εποχών και σερβίρει «μουράκι», τσίπουρο από μούρο, που θα σας κάψει τα σωθικά με τους 60 βαθμούς του. Ξυλόσομπα, ξύλινο δάπεδο που γέρνει προς τη μια πλευρά, ένα τραπέζι για τον κάθε παππού –αν και όλοι είναι μια παρέα– και ελληνικός καφές στο κρασοπότηρο.

Βρείτε παραπάνω πληροφορίες στο πατώντας ΕΔΩ

πηγή: kathimerini.gr


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations