Μιχάλης Γεωργίου: Όσο γκρίζο και να έχει η εποχή μας, να ψάχνουμε πάντα το χρώμα και το φως μέσα απ’ όσα αγαπάμε. - e-Stage.gr
May 23, 2018 Last Updated 11:57 AM, May 23, 2018

Μιχάλης Γεωργίου: Όσο γκρίζο και να έχει η εποχή μας, να ψάχνουμε πάντα το χρώμα και το φως μέσα απ’ όσα αγαπάμε.

Κατηγορία: Συνεντεύξεις

Το e-stage και η Ιώ Πετράκη «ανέκριναν» τον Μιχάλη Γεωργίου, ο οποίος απάντησε σε όλα. Διαβάστε αναλυτικά τι μας είπε.

Πες μας λίγα λόγια για σένα, για να σε γνωρίσουμε.

Λοιπόν, με λένε Μιχάλη και έχω μεγαλώσει στην Κύπρο. Η αγάπη μου για την μουσική ξεκίνησε από παιδική ηλικία, από ένα δίσκο που μου είχε κάνει δώρο ένας φίλος. Μετά ήρθαν τα μαθήματα κιθάρας και μουσικής θεωρίας, οι αγορές δίσκων και η δημιουργία μπάντας στο Λύκειο, και κάπου εκεί ξεκινώ να κάνω τις πρώτες μου απόπειρες για να γράψω κάποια δικά μου τραγούδια.

Είσαι ένας νέος καλλιτέχνης, και ηλικιακά αλλά και δισκογραφικά σε μια δύσκολη για τον χώρο σου εποχή. Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα νέο παιδί στο ξεκίνημά του στο δρόμο του προς την δισκογραφία;

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετές δυσκολίες. Ο κόσμος, κυρίως λόγω της δύσκολης οικονομικά εποχής, είναι πιο επιφυλακτικός στο που θα δώσει τα λεφτά του.  Σε ποιο δίσκο, σε ποια μουσική σκηνή για να δει έναν καλλιτέχνη.  Οπότε, η μεγαλύτερη δυσκολία και το μεγαλύτερο στοίχημα για έναν νέο καλλιτέχνη, είναι να αποδείξει ότι πραγματικά αξίζει, να φέρει κάτι φρέσκο στην μουσική σκηνή και έτσι να κερδίσει τον κόσμο.  Το θετικό είναι ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε νέους καλλιτέχνες που το έχουν πετύχει αυτό, κι έτσι γεννιέται ελπίδα.

Ο πρώτος σου δίσκος φέρει την δική σου υπογραφή, τόσο σε στίχους όσο και σε μουσική. Πόσο εύκολο ή δύσκολο αντίστοιχα ήταν για σένα αυτό;

Κάποιες φορές είναι εύκολο, σε επηρεάζει μια κατάσταση, οι στίχοι και η μουσική έρχονται αμέσως και πριν το καταλάβεις έχεις φτιάξει ένα τραγούδι.  Άλλες πάλι είναι πιο δύσκολο.  Μπορεί να σε παιδεύει μια μελωδία για μέρες, να μην σου αρέσει κάτι στον στίχο και να θες να το αλλάξεις.  Έχω περάσει κι απ’ τις δύο φάσεις.

Από τον τίτλο του δίσκου σου «7 ιστορίες της πόλης» καταλαβαίνουμε εύκολα σε ποιο πράγμα αναφέρονται τα τραγούδια σου. Βάζεις συνειδητά τον εαυτό σου σε ρόλο παρατηρητή της καθημερινότητας ή θα ήθελες να γράψεις και προσωπικά βιώματα;

Στον δίσκο υπάρχουν και προσωπικά βιώματα.  Για παράδειγμα, τα «Φώτα της σκηνής» που γράφτηκε όταν ήμουν φοιτητής στο Nottingham, είναι μια ιστορία που βίωσα σε ένα live που είχαμε κάνει εκεί.  Το ίδιο και η «Πυξίδα».  Ο ρόλος του παρατηρητή μου βγήκε όταν ήρθα Αθήνα το 2016.  Η Αθήνα είναι μια πόλη γεμάτη εικόνες, στο μετρό, στο δρόμο, στη νύχτα.  Εκεί ξεκίνησα να παρατηρώ τους ανθρώπους και να πλάθω ιστορίες όπως το «Ένα ακορντεόν στον Ταύρο» και η «Επανάσταση των κοστουμιών».

Έχεις ζήσει σε Ελλάδα, Κύπρο και Αγγλία, με την τελευταία χώρα να είναι κορυφή σε ευκαιρίες, σε σύγκριση με την Ελλάδα της κρίσης. Γιατί επιλέγεις να κάνεις δισκογραφική δουλειά εδώ και όχι στην Αγγλία;

Δεν θα μπορούσα να κάνω δισκογραφική δουλειά στην Αγγλία, καταρχάς λόγω γλώσσας.  Δεν μου βγήκε ποτέ να γράψω Αγγλικό στίχο.  Επίσης λόγω του ότι έχω γεννηθεί Θεσσαλονίκη, κάτι με τραβούσε πάντα στην Ελλάδα.  Θυμάμαι, όταν ήμουν πιο μικρός, τον ενθουσιασμό μου όταν ερχόμουν Αθήνα για διακοπές, γιατί ήξερα ότι θα δω μουσικούς που θαυμάζω, θέατρα.  Ήταν το όνειρο μου από τότε να κάνω κάτι με την μουσική μου στην Ελλάδα.

Ας πάμε σε δύο κατηγορίες, όπου η μια έχει επηρεάσει σε μεγάλο ποσοστό την άλλη. Τεχνολογία και μουσική. Παλιά, απλά αγόραζες έναν δίσκο, τώρα κατεβάζει τα τραγούδια από το youtube. Από την δική σου οπτική, που γέρνει η ζυγαριά; Η τεχνολογία έχει κάνει εν τέλει καλό ή κακό στην εξέλιξη της μουσικής και της δισκογραφίας;

Εγώ από πάντα είχα το κόλλημα να αγοράζω ένα δίσκο κάποιου καλλιτέχνη που εκτιμούσα.  Μου άρεσε αυτό το συναίσθημα του να ανοίξεις τον δίσκο, να τον βάλεις να τον ακούσεις, να περιεργαστείς το βιβλιαράκι με τους στίχους.  Αυτό όμως εξασθενεί σιγά σιγά, οι δισκογραφικές πιο δύσκολα θα πάρουν το ρίσκο για να κυκλοφορήσουν ένα δίσκο ως φυσικό προϊόν, και μεγάλο ρόλο σ’ αυτό παίζει η τεχνολογία αφού απ’ εκεί ξεκίνησε η πειρατεία.  Για παράδειγμα, πιο παλιά ένας στιχουργός ή ένας παραγωγός θα μπορούσε να ζήσει απ’ την μουσική και τις πωλήσεις των δίσκων.  Όμως απ’ την άλλη, η τεχνολογία έχει βοηθήσει πολλούς νέους καλλιτέχνες να ακουστούν προς τα έξω και να ξεκινήσουν μια πορεία στην μουσική.  Απ’ το MySpace πριν κάποια χρόνια μέχρι το YouTube και το Facebook του σήμερα.  Οπότε, η τεχνολογία, οικονομικά έχει κάνει κακό στην δισκογραφία αλλά καλλιτεχνικά πιστεύω έχει κάνει καλό.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια και από πού μπορεί να ενημερώνεται ο κόσμος για τις εμφανίσεις και τα καλλιτεχνικά νέα σου;

Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι η προώθηση του δίσκου μου μέσω κάποιων εμφανίσεων που ετοιμάζω, και η ηχογράφηση κάποιων καινούριων τραγουδιών.  Για όλα αυτά, ο κόσμος μπορεί να ενημερώνεται μέσω της σελίδας μου στο Facebook.

Τέλος, θα ήθελα να κλείσουμε την συνέντευξη με λίγα δικά σου λόγια για τους αναγνώστες του e-stage.

Όσο γκρίζο και να έχει η εποχή μας, να ψάχνουμε πάντα το χρώμα και το φως μέσα απ’ όσα αγαπάμε.  Να είστε καλά!