Το όνειρο ζητάει πολλά - e-Stage.gr
Nov 23, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Το όνειρο ζητάει πολλά

Κατηγορία: Portrait ..Gallery

Βρέθηκα πρόσφατα στο σπίτι ενός καλού μου φίλου -ξέρετε για εκείνες τις ιδιαίτερες στιγμές ηρεμίας και κουβέντας που με ένα δυο ποτηράκια  παραπάνω

γυρίζεις προς τα πίσω  μιλάς για το παρελθόν σου και συνειδητοποιείς πώς αν και ΠΑΡΕΛΘΟΝ παραμένει καθαρό στο μυαλό σου… ! Τρομακτικό θα έλεγα πόσες αναμνήσεις κρατάει η μνήμη μας…  μιλώντας περί ανέμων  και υδάτων για ιστορίες και στιγμές αποτυπωμένες στις σκέψεις μας…

Με ρώτησε πως ασχολήθηκαν με αυτό που κάνω και ποια ήταν η πρώτη ελληνική ροκ μπάντα που άκουσα και ποτέ.

Ήταν  η στιγμή που έπρεπε να γυρίσω πίσω την ζωή μου περίπου 20+ χρόνια ,κάπου στο μεταβατικό στάδιο της εφηβικής  ηλικίας μου τότε που είχα τα πρώτα ουσιαστικά ακούσματα της ελληνικής ροκ σκηνής …

Άρχισα να του εξιστορώ πως …

Από παιδί  θυμάμαι ήμουν με ένα ζευγάρι ακουστικά στο σπίτι, στο σχολείο, στο  δρόμο, μουσική πάντα και παντού . Ήμουν από τις τυχερές που στο σπίτι μου αγαπούσαν τη μουσική και σε καθημερινή βάση κάτι θα έπαιζε , θυμάμαι  πως έλεγα στη μητέρα μου πως θέλω να ασχοληθώ με τη μουσική και το ραδιόφωνο. …δεν θα μουν δέκα χρονών στο  σπίτι στη Νίκαια φεύγαμε για επίσκεψη και στο ράδιο έπαιζε τη ΣΦΕΝΤΟΝΑ του Βασίλη .

Δεν μπορώ να πω πως υπάρχει κάποια μπάντα που για πρώτη φορά άκουσα ,υπήρξαν πολλές μα μια μου τράβηξε λίγο παραπάνω το ενδιαφέρων . ήταν το 1998 -99 περίπου όταν μετακόμισαν στο απέναντι σπίτι κάποια παιδιά που με τον καιρό γνωρίζοντας τα, μάθαινα νέες μπάντες και καλλιτέχνες που αργότερα αγάπησα πολύ.

Μόλις ξημερώσει θα `χουν όλα τελειώσει και θα μου πεις γεια ξέρεις το είδα ξανά από την άλλη με καθαρό το κεφάλι “Το όνειρο ζητάει πολλά” έλεγε ο στίχος σε ένα τραγούδι από τα Ξύλινα Σπαθιά  και ήταν αρκετό ώστε  να ψάξω παραπάνω τα τραγούδια τους και σιγά σιγά  να τα τραγουδάω με φίλους και να μας στιγματίζουν σε πολλές στιγμές  της ζωής μας από τότε μέχρι τώρα .

20Χρόνια και ακόμα τα ξύλινα σπαθιά παραμένουν ενεργά στη ζωή μας αν όχι σαν μπάντα, σίγουρα μέσα από τη φωνή  του Παύλου Παυλίδη που κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια κάνει αισθητή την παρουσία του στην σκηνή και μας γεμίζει αναμνήσεις και συναισθήματα μας γυρίζει  για λίγο πίσω στις στιγμές  που ζήσαμε, τις ώρες που κλάψαμε ακούγοντας τη “Σιωπή” ,τα καλοκαίρια που τραγουδήσαμε αμέτρητες φορές ακόμα και τώρα το “Λιωμένο παγωτό ” και εκείνες που με τα κομμάτια τους ανάψαμε φωτιές σε λιμάνια και παραλίες τραγουδώντας με κιθάρες ώρες πολλές που βιώσαμε χαρές  και λύπες .

Στηρίξτε μας με το like σας!!!