Sting… Ένας τρόπος να ζεις - e-Stage.gr
Nov 23, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Sting… Ένας τρόπος να ζεις

Κατηγορία: Portrait ..Gallery

Κάθε πρωί με το που θα ξυπνήσω, έχω μια συγκεκριμένη συνήθεια. Περπατάω σχεδόν σκουντουφλώντας έως την κουζίνα, με μια κίνηση ανοίγω το παμπάλαιο ραδιόφωνο (με μια ενδόμυχη απορία αν θα δουλεύει ΚΑΙ σήμερα!!) και μετά φτιάχνω καφέ.

Είναι κολλημένο σε έναν συγκεκριμένο σταθμό και πάντα παίζει τραγούδια που σε κάνουν να απορείς «μα καλά που το θυμήθηκαν αυτό;». Σήμερα είναι Παρασκευή και σίγουρα δεν είναι η μέρα μου.Τα Σαββατοκύριακα έχω τρομερό φόρτο εργασίας και κάθε Παρασκευή έχω συνήθως την φάτσα που έχουν όλοι οι άνθρωποι κάθε Δευτέρα πρωί …. Ανάποδη από κούνια, ανάποδη και στο πρόγραμμά μου ακόμη και 30 χρόνια μετά.

«De do do do, de da da da» ακούω να παίζει το ραδιάκι μου και αυτόματα γυρίζω και το κοιτάω. Sting and The Police!!!!! Ε είναι να μην απορείς; Πού το θυμήθηκαν πάλι αυτό; Χωρίς να το σκεφτώ πολύ ανοίγω αισθητά την ένταση κι αρχίζω να τραγουδάω κι εγώ μαζί. «DE DO DO DO, DE DA DA DA» και να πως σε μια στιγμή έχει φτιάξει το κέφι από μερικές νότες κι ένα χαζούλικο αλλά πιασάρικο τίτλο. «Καλημέρα και σε σένα Sting» μονολογώ και γελάω μόνη μου!! Το 1980 ο Sting  με το συγκρότημά The Police, μεσουρανούσαν, κατακτώντας 6 βραβεία Grammy, πριν την οριστική διάλυσή τους το 1985. Αμέσως μου έρχεται στο μυαλό ένα άλλο τραγούδι του από τη σόλο πορεία του, ένα ντουέτο που λατρεύτηκε με τον Craig David, το “Rise and Fall” . Κάνω στιγμιαία μια θλιμμένη φατσούλα αλλά σκέφτομαι τα 6 βραβεία Grammy και θα το πάρω ως οιωνό για προαγωγή στην δουλειά.

Παίρνω τον καφέ μου και κάθομαι στο γραφείο. Δουλειά, πολύ δουλειά!!! Αν και συνήθως δεν χαζολογάω όταν ξεκινάω να κάνω κάτι, σήμερα κάτι με έχει πιάσει… Πέφτει το μάτι μου στις φωτογραφίες που έχω γύρω γύρω. Αναλογίζομαι πως έχω χαθεί τον τελευταίο καιρό από τους φίλους μου και πως έχω παρασυρθεί σε μια ρουτίνα δουλειάς, αυστηρού προγράμματος, χωρίς καθόλου χρόνο για μένα… Και μάλλον αρχίζει και με παίρνει από κάτω… «Δεν είμαι εγώ έτσι» σκέφτομαι. Κι ακούω στο πίσω μέρος του μυαλού μου, την φωνή του Sting να τραγουδάει το «Shape of my heart» That’ s not the shape of my heart!!! Πόσο θα ταυτιστώ ακόμη σήμερα μαζί σου Sting; Άσε με, γυρίζω στην δουλειά…

Κίνηση δεύτερη, ανοίγω την αλληλογραφία μου. Έχω σήμα στον υπολογιστή ένα μπουκάλι με ένα γράμμα μέσα, πάνω σε κύματα, για την ένδειξη της αλληλογραφίας… Ναι ναι ναι Sting, είσαι πάλι εδώ με το «Message in the bottle» ! I send an S.O.S to world, I send an S.O.S to world!!!!! Χμμ, δεν είναι η μέρα μου σήμερα, σας το είπα, δεν σας το είπα; Εντάξει θα βάλω και μουσική να παίζει χαμηλά. Ανοίγω το youtube και επιλέγω μια λίστα Sting. Ταυτόχρονα ξαναγυρίζω στα mail μου. Δυο από όλα αυτά μου τραβούν την προσοχή.

Το πρώτο είναι για εθελοντική εργασία σε διάφορες δραστηριότητες με φιλανθρωπικό σκοπό, για τη Διεθνή Αμνηστία και κάποια για την προστασία του περιβάλλοντος. Με τον Sting να παίζει στα ηχεία, θυμάμαι την συμμετοχή του στις συναυλίες της Διεθνούς Αμνηστίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στην συνέχεια στο Live Aid. Καθώς επίσης και το ίδρυμα Rainforest που έχει ιδρύσει από τα τέλη του ’80 για την προστασία των δασών. Σκέφτομαι «Λες;» . Χρόνια λέω να συμμετάσχω σε κάτι τέτοιο άλλα πάντα έμενε πίσω. Μήπως ήρθε η ώρα; Την ίδια στιγμή το youtube επιλέγει ένα άλλο ντουέτο του Sting, με τον μοναδικό Eric Clapton… Αναφέρομαι φυσικά στο τραγούδι «It’ s probably me»… Ναι…. It’s probably me… όσο και για σένα Sting!

Το δεύτερο mail που μου τραβάει την προσοχή είναι μια υπενθύμιση για ένα επαγγελματικό ταξίδι, μαζί με τις τελευταίες λεπτομέρειες. Λατρεύω τα ταξίδια, αλλά αυτό το “επαγγελματικό” μπροστά τα αλλάζει όλα. Δεν λειτουργώ όπως θα ήθελα, είμαι έξω από τα νερά μου… Η λίστα επιλέγει το «Englishman in New York» και νιώθω πως με δουλεύει το σύμπαν. Κι όμως είμαστε αναγκασμένοι να συμμετέχουμε σε όλο αυτό, να είμαστε μέρος της βιομηχανίας, αλλά γιατί; Ο Sting κάθεται απέναντί μου τώρα με την κιθάρα του και μου θυμίζει το «Fields of Gold», φυσικά, για τι άλλο;

Ανοίγω το παράθυρο, χρειάζομαι αέρα. Καθαρό αέρα. Κάνει ρεύμα και πέφτουν στο πάτωμα τα ξεραμένα φύλλα από το τριαντάφυλλο που έχω στο γραφείο μου… Ξεράθηκε κι αυτό… Αυτήν την φορά επεμβαίνω εγώ στην λίστα και βάζω το «Desert Rose» και αφήνω τον εαυτό μου να χαζέψει το video-clip. Με χαλαρώνει λίγο και κοιτάζω ξανά το ξεραμένο, πια, τριαντάφυλλο. Με κάνει να σκέφτομαι το πόσο εύθραυστα είναι όλα γύρω μας, όπως κι αυτό, κι εμείς. Επιλέγω το «Fragile» αλλά στο τέλος του δεν μελαγχολώ. Αποφασίζω να κάνω εκείνο το τηλεφώνημα.

Η δουλειά, για απόψε, μπορεί να περιμένει. Κανονίζω να βγω το βράδυ για ποτό. Υπάρχουν άνθρωποι που μου έχουν λείψει και ξέρω πως τους έχω λείψει κι εγώ. Και η ζωή ούτε μπορεί, ούτε πρέπει να περιμένει. Φοράω ρούχα που με κάνουν να αισθάνομαι όμορφα και ξεκινάω. Όταν μπαίνω στο μαγαζί παίζει το «Roxanne», κοντοστέκομαι, χαμογελάω και ξέρω πως έχω κάνει την σωστή επιλογή. Αυτό που κάνω τώρα δεν είναι ένα διάλειμμα για να γεμίσουν οι μπαταρίες, είναι κάτι που όλοι το χρωστάμε στον εαυτό μας. Να είμαστε ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν. Γυρίζω το βλέμμα προς τα πίσω, και νιώθω σαν να τον βλέπω και να τον ακούω να τραγουδάει σε μένα «Every breath you take, every move you make… I’ll be watching you» Του κλείνω το μάτι και τρέχω στη παρέα μου. Και η ώρα αρχίζει να κυλά χωρίς να το καταλαβαίνω ανάμεσα σε γέλια και χορό. Χρωστάω όμως ένα τραγούδι στον εαυτό μου και τρέχω να το ζητήσω από τον DJ. Όταν ξεκινάει αρχίζω και χοροπηδάω τραγουδώντας δυνατά «I can’t I can’t I can’t stand loosing you»… Μέσα σε μια μέρα, ένας τρόπος ζωής. Sting!


Στηρίξτε μας με το like σας!!!