Τι σχέση έχουν οι Pink Floyd, τα χρήματα και η λυρική ποίηση - e-Stage.gr
Nov 23, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Τι σχέση έχουν οι Pink Floyd, τα χρήματα και η λυρική ποίηση

Κατηγορία: Περί Mουσικής

Χρήματα. Λεφτά. Νομίσματα. Χαρτί. Μπαγιόκο. Χήνες. Καφετιά. Τάλαρα. Μπορείς να θυμηθείς και δεκάδες άλλες λέξεις, που έχουμε μάθει όλοι μας ή έχουμε ακούσει. Αυτά κάνουν τον κόσμο να γυρίζει, όπως τραγούδαγαν παλιά.

Για αυτά, τα κάνουν όλα και κυρίως, είναι η αιτία που δεν αγαπούν κάποιοι.

Πως γεννήθηκε το χρήμα;

Που δεν έχει πατρίδα, όπως διατείνονται να δηλώνουν ορισμένοι.

Πότε πρωτοεμφανίστηκε άραγε;

Δεν υπάρχει όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη, καλύτερο μουσικό θέμα με κεντρικό θέμα, τα χρήματα από το ομώνυμο αριστούργημα των Pink Floyd.

Money

Επειδή από τις πρώτες αράδες αυτού του κειμένου μπορεί κάποιοι να αισθάνονται ότι διαβάζουν κοινοτυπίες και να έχουν την εντύπωση πως προσπαθώ να ανακαλύψω την Αμερική ή πως έχω ίνδαλμα τον Γιάννη με το ένα «ν», σας διαβεβαιώνω, πως μόνη μου πρόθεση είναι να διανθήσω με πληροφορίες την εντύπωση που μου κάνει πάντα, αυτή η κοινωνική κριτική που είναι παντρεμένη αρμονικά και μελωδικά, με την έμπνευση του κυρίου Roger Waters και της παρέας του.

Εξ’ άλλου, είναι γνωστό σε όλους όσους διαβάζουν εδώ, ότι λατρεύω να γράφω, «περί μουσικής».

Ακούγοντας τα μεταλλικά νομίσματα να πέφτουν από τις εξόδους των νομισματοθηκών και τις νότες του μπάσου να ξεκινούν την εισαγωγή αυτής της κοινωνικής κριτικής, αισθάνεται κανείς την δυναμική, αλλά πολλές φορές και την  ασθενική κυριαρχία του χρήματος.

Για πολλούς, money makes the World go round. Μετακινεί βουνά, ε;

Δεν χρειάζεται να έχεις πίστη. Απλά να έχεις αρκετά μηδενικά στις καταθέσεις σου.

O Dennis Brown, τραγούδαγε με την σειρά του, στο Money in my pocket, ότι έχει λεφτά στην τσέπη του, αλλά δεν μπορεί να βρει την αγάπη.

Και οι Beatles βέβαια το είχαν κάνει ξεκάθαρο, ότι «δεν μπορείς να μου αγοράσεις την αγάπη». You can’t buy me love.

Δεν θα μπω στον πειρασμό, να κάτσω να σας αραδιάζω πληροφορίες που απαντούν στο ερώτημα του προοιμίου.

Το μόνο σίγουρο είναι πως παράλληλα με την εμφάνιση των χρημάτων στην ζωή των ανθρώπων, εμφανίστηκαν και τα πρώτα μουσικά όργανα.

Μια αρχαιολογική ανασκαφή στην περιοχή της Μοράβιας, έφερε στο φως ένα είδος τυμπάνου, που χρονολογείται από το 6.000 προ Χριστού. Τα τύμπανα ( drums ) είναι, προφανώς ανάμεσα στα παλαιότερα μουσικά όργανα και παίζονταν σε όλη τη Γη.

Κάπου τρεις χιλιετίες αργότερα, χρησιμοποιήθηκε η τοξωτή άρπα σε περιοχές των Σουμέριων και των Αιγύπτιων. Η ζωή της άρπας αυτής, συνεχίζεται ακόμα σε περιοχές της Αφρικής και της Κεντρικής Ασίας.

Η λύρα, η μετεξέλιξη της τοξωτής άρπας, πρωτοεμφανίστηκε στα χέρια των Σουμέριων, για να δοξασθεί στα χέρια του Θεού της, του Απόλλωνα.

Τα blues του Αιγαίου, που τόσο ρυθμικά τραγούδησε ο Κώστας Μπίγαλης έρχονται να μας θυμίσουν την σχέση του γιού του Δία, με την λύρα.

Οι πρώτες τρομπέτες, τα πρώτα πνευστά γενικά, είχαν μια με δυο νότες όλες κι όλες, ενώ χρησιμοποιούνταν στα πλαίσια  στρατιωτικών δραστηριοτήτων. 

Τα συναντάμε στην Αίγυπτο γύρω στο 2000 προ Χριστού. Αργότερα οι Έλληνες και στην συνέχεια οι Ρωμαίοι, τις χρησιμοποιούσαν και μέχρι τις μέρες μας τα συγκεκριμένα πνευστά, παιανίζουν σε παρελάσεις, τελετές και τιμές συνδέοντας τη μοίρα τους με την στρατιωτική ζωή.

Το 957 προ Χριστού, ο Ισραηλίτης βασιλιάς Σολομών ο Μέγας, χτίζει το τέμπλο της Ιερουσαλήμ, τον γνωστό μας, Ναό του Σολομώντα.

Στις εγκαταστάσεις του ναού, υπάρχει ειδικός χώρος που υποστηρίζει ένα μεγάλο ορχηστρικό αλλά και χορωδιακό σύνολο. Το πρώτο μουσικό μέγαρο της ανθρωπότητας, είναι γεγονός.

Γύρω στον ένατο προ Χριστού αιώνα, κάνει την εμφάνισή της η Λυρική ποίηση με μελοποίηση στίχων από δύο μνημειώδη έργα του Ομήρου. Την Οδύσσεια και την Ιλιάδα.

Το 647 προ Χριστού ο Τέρπανδρος από τη Λέσβο δημιουργεί την κιθάρα. Η πρώτη κιθάρα είχε επτά χορδές και αποτελούσε το κύριο όργανο αυτού που ονομάζουμε, αρχαία ελληνική μουσική.

Η εμφάνιση της βυζαντινής μουσικής  σηματοδοτείται περί το 313 μετά Χριστό όταν νομιμοποιείται η θρησκεία του Χριστιανισμού από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο.

Καλά όλα αυτά, θα μου πείτε.

Ίσως να τα βρίσκεται και ενδιαφέροντα. Δεν μπορώ παρά να σας εκθέσω την ευχαρίστηση, που αισθάνομαι παρόλα τα εύλογα ερωτήματα και τους προβληματισμούς σας, γράφοντας μετά από καιρό, «περί μουσικής».

Κατανοώ, πιστέψτε με και την απορία που έχει σχηματισθεί στο πρόσωπο ορισμένων από εσάς. Μια απορία που συνοψίζεται στο εξής απλό ερώτημα: Προς τι όλη αυτή η επίδειξη γνώσεων;

Ξεκινήσαμε να διαβάζουμε κάτι που είχε άμεσα σχέση με τα χρήματα και μας αράδιασες εδώ μέσα, μουσικά όργανα των πρώτων πολιτισμών, λυρική ποίηση και βυζαντινή μουσική.

Έχετε δίκιο να απορείτε. Και είμαι μαζί σας στο ζητούμενο που δεν είναι άλλο από τις απαντήσεις.

Απαντήσεις που ψάχνουμε όλοι στα εύλογα ερωτήματα που αναδύονται, κάθε στιγμή, σε κάθε αναζήτηση μας και σε κάθε δημοσίευση.

Ωραία.

Θα κάνω μια προσπάθεια, θα την χαρακτήριζα απόπειρα, να υπερασπιστώ αυτό εδώ το άρθρο, στην κατεύθυνση ότι εκθέτει, τελικά, κάποιες απαντήσεις.

Το ερώτημα ή αν θέλετε οι απορίες είναι συνδυασμός περισσότερο συλλογικός από ότι φαντάζεται ο καθένας.

Όπως ερωτώ εγώ, απορείτε κι εσείς. Συμμεριζόμαστε απορώντας.

Γιατί;.

Τι σχέση έχουν οι Pink Floyd, τα χρήματα και η λυρική ποίηση;

Δεν μας αφήνεις ήσυχους φίλε στην τελική.

Λοιπόν, εντάξει.

Επείσθην.

Απλά, επιτρέψτε μου κάπου εδώ, στην τελευταία στροφή του σονέτου (θα μπορούσε να ήταν),  μια αναφορά στο στίχο από το "Burden of shame" των UB 40.

“I 'm a British subject, not proud of it, and I 'm caring the burden of shame”.

(Είμαι ένα βρετανικό υποκείμενο και κουβαλάω το φορτίο της ντροπής). 

Και με τους ήχους και τους στίχους αυτούς, σας εύχομαι

Καλή ακρόαση.


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας