Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι - e-Stage.gr
Nov 23, 2017 Last Updated 12:49 PM, Nov 25, 2017

Κι αν είμαι rock μη με φοβάσαι

Κατηγορία: Περί Mουσικής

"Κι αν είμαι rock, μη με φοβάσαι, έφτασα κιόλας τριάντα χρονώ...."μας τραγούδησε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, σε μουσική του Μάνου Λοΐζου και στίχους της Δώρας Σιτζάνη, το 1980.

Τα χρόνια πέρασαν κι εμείς μυαλό δε βάλαμε. Είμαστε ακόμα rock. Όπως φαίνεται, αυτός ο δρόμος δεν έχει επιστροφή. Μπορεί να γεννηθήκαμε έτσι, μπορεί να γίναμε στην πορεία, εκεί στα χρόνια της εφηβείας, που ψάχναμε την άκρη στο κουβάρι μας. Το θέμα είναι ένα ή είσαι ή δεν είσαι. Το δήθεν δε χωράει στη ροκιά. Και ποιος είναι rock ρε γατάκι; Σε ακούω να με ρωτάς με το φρύδι σηκωμένο. Εντάξει χαλάρωσε και θα σου πω. Μπορεί να μη σου αρέσει, να μη σου κάνει, να σε στριμώχνει, να σου τη σπάει, να σε ξεβολεύει.

Γι' αυτό είναι rock... Rock, είναι τα αυθεντικά άτομα, που τολμούν να ξεχωρίζουν, που διαφέρουν από τους πολλούς, που την έχουν δει λίγο αλλιώς και δεν τους καίγεται καρφί αν είναι καθώς πρέπει στα μάτια της κοντόφθαλμης κοινωνίας. Που είναι επαναστάτες με αιτία.

Όχι για το φαίνεσθαι και τη φασαρία. Δεν έχει να κάνει στην ουσία ούτε με το ντύσιμο, ούτε καν κάποιες φορές με το συγκεκριμένο είδος μουσικής. Πίστεψε με. Rock,είναι ιδεολογία, είναι τρόπος ζωής. Τα ρίσκα που πήρες, οι ξήγες που έκανες σε φίλους και εχθρούς, η ψυχή που έδωσες σε ότι έφτιαξες, το μεράκι, η αγάπη χωρίς αντάλλαγμα, η μπέσα, το φιλότιμο, η τρέλα που διατήρησες ζωντανή τόσα χρόνια, το παιδί που δεν φυλάκισες μέσα σου , όπως έκαναν οι περισσότεροι μεγαλώνοντας.

Rock είσαι, που δεν συμβιβάστηκες, που άλλαξες εκατό δουλειές μέχρι να βρεις αυτή που πραγματικά γουστάρεις, που άκουγες "θεσούλα στο δημόσιο "και έβγαζες φλύκταινες, που άκουγες για γάμους και έβαζες Motorhead για να ηρεμήσεις. Rock είσαι, πού έσπασες τα δάχτυλα σου πάνω σε μια κιθάρα, που τρέλανες τη γειτονιά προσπαθώντας να μάθεις drums, που σου λέγανε να πεις ένα τραγούδι κι εσύ μάτωνες τις φωνητικές σου χορδές και ούρλιαζες Joplin, που έτρεχες στις συναυλίες και έκανες headbanging μανιασμένα κι ας έκανες να συνέλθεις μια βδομάδα.

Rock είσαι, που έτρεχες γυμνός στις παραλίες, που κατάφερες να γίνεις ένα με τη φύση, που κοιμήθηκες με ένα sleeping bag κάτω από τα αστέρια, που ερωτεύτηκες με πάθος χωρίς συμφέρον, χωρίς συμβόλαια, χωρίς όρια.

Rock είσαι, που δεν έγινες ποτέ ρουφιάνος για κανένα λόγο, που δεν ξεπουλήθηκες για τα λεφτά ούτε για τη δόξα, που δεν κρέμασες ποτέ τους δικούς σου ανθρώπους, ούτε κανέναν δηλαδή στην τελική, που πολέμησες, τσαμπουκαλεύτηκες, αγρίεψες όταν ένιωσες να θίγουν τις αξίες και τις αρχές σου.

Πολλά είπα φίλε. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Το νόημα το έπιασες. Κι αν είσαι το αντίθετο από όλα αυτά, μάλλον πρέπει τελικά να φοβάσαι....τον εαυτό σου . Όχι εμένα. Γιατί εγώ είμαι rock.


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας