Flash Back #491 - Πόρτο Ρίκο - e-Stage.gr
May 27, 2018 Last Updated 4:31 PM, May 26, 2018

Flash Back #491 - Πόρτο Ρίκο

Κατηγορία: Flash Back

Φύγαμε σήμερα για Πόρτο Ρίκο και σας καλημερίζουμε με Βασίλη Παπακωνσταντίνου από το μακρινό 1994.

Αυτή η ουτοπία να φέρεις τον κόσμο στα μέτρα σου πριν σε φέρει εκείνος στα δικά του πόσες γενιές δεν έθρεψε. Ξοδεύεις τη ζωή σου αναζητώντας μια άλλη απ’ αυτή που έχεις. Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να σε ρωτά. Αγάπα το κελί σου σου είπαν. Μα εσύ θα το σκάσεις, θα πηδήξεις τη μάντρα όπως όταν έκανες παιδί. Όσο κι αν είναι κλεισμένοι οι δρόμοι θα προσπαθήσεις να αγγίξεις το δικό σου κόσμο. Κι ετσι μια νύχτα μεθυσμένη μπαρκάρεις σε πειρατικό για της ζωής σου τη σκηνοθεσία. Θα ταξιδέψεις εκεί που ονειρεύεσαι, θα γνωρίσεις αγάπες που φεύγουν, θα σκορπίσεις τα φύλλα της καρδιάς σου και θα ψάξεις για φως μες στη ξεφτίλα. Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.

Από το δίσκο του Βασίλη «Δε σηκώνει» σε στίχους Άλκη Αλκαίου και μουσική Σταμάτη Μεσημέρη. Τραγούδια σημαίες για την οδό των ανθρώπων.

Πάμε για Βασίλη και ταξίδι όπως εκείνος ξέρει.

«Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη
 στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι
 γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε
 παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη

 Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε
 στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου:
Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας
 πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του

Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά
 κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι
 αγάπα το κελί σου, του παν, κι ύστερα
 έξω πιο μόνος μα γελούσε ακόμη

 Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες
 ημερολόγια καίει και πτυχία
 Το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό
 για της ζωής του την σκηνοθεσία

 Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, South Africa
στο Άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι
 γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του
 σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη

 Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα
 και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα
 σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα
 λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα

 Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο
 άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του
 τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε
 τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του

 Κι η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε
 δεν έλειψε στιγμή απ’ το πλευρό του
 ζητώντας με μανία στην αγκάλη του
 την κόλαση και τον παράδεισό του

 Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο
 και στο στερνό του γράμμα μου `χε γράψει:
«Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο
 και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»

Τα χρόνια έχουν περάσει δε θυμάμαι πια
 Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο;
Κι ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα
 αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο

 Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ
 με των ματιών σας τη φωτιά σημαία
 είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε
 μ’ αρέσει να αρμενίζουμε παρέα»


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

 #Φιλικά Site

 

English Act

Tutoring Certificates Translations