Oct 21, 2017 Last Updated 10:32 AM, Oct 21, 2017

ΜΙΝΙΟΝ – Το πρώτο πολυκατάστημα στην Ελλάδα. Μία γλυπόπικρη Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Κατηγορία: Αφιέρωμα

Χριστούγεννα, αρκετά χρόνια πίσω. Τα σχολεία έκλεισαν για τις γιορτές, το δέντρο στολίστηκε, τα σπίτια γεμίζουν σιγά-σιγά μελομακάρονα και κουραμπιέδες, τα γιορτινά τραπεζώματα φτάνουν. Εμείς παιδιά, ζούμε τη δική μας χαρά, διότι γιορτές σημαίνει δώρα, άρα επίσκεψη στον παράδεισο των παιχνιδιών, το Μινιόν.

Παιχνίδια κάθε είδους είναι συγκεντρωμένα εκεί, όλα όσα διαφημίζει η τηλεόραση και άλλα τόσα! Μια απέραντη παιχνιδούπολη μας περιμένει για να διαλέξουμε τα δώρα μας. Πόση αγωνία μέχρι να έρθει αυτή η μέρα! Διότι εκτός από αυτά που θα αγοράσουμε, μπορούμε να δοκιμάσουμε και όλα τα άλλα που υπάρχουν άφθονα στα ράφια. Επίσης θα μπορέσουμε να παίξουμε στις κυλιόμενες σκάλες, να φωτογραφηθούμε με τον Άγιο Βασίλη και να φάμε λιχουδιές. Πρωτόγνωρα πράγματα σας λέω! Πουθενά αλλού δεν τα κάνεις αυτά. Τι κι αν θα γίνεται το αδιαχώρητο από τον κόσμο; Ίσα-ίσα, εμάς μας διασκεδάζει αυτό, όσο πιο πολύ βαβούρα τόσο το καλύτερο. Ακόμα θυμάμαι τον πατέρα μου να μας κατεβάζει τσουλήθρα απ΄την κουπαστή της σκάλας, παραμονή μιας πρωτοχρονιάς, τόσο κόσμο είχαν οι σκάλες, κοντέψαμε να αλλάξουμε το χρόνο στο Μινιόν! Και αν σκεφτείς ότι όλο αυτό ξεκίνησε από περίπτερο!

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, (δηλαδή στα μέσα της δεκαετίας του 1920) ο 13χρονος πιτσιρικάς Γιάννης Γεωργακάς, πήρε το δισάκι του, άφησε το χωριό του και κατέβηκε στην Αθήνα για να «βρει την τύχη του» όπως θα έλεγε και το παραμύθι. Στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές «του ποδαριού», όπως υπάλληλος σε μπακάλικο και βοηθός παπατζή,  μέχρι που είδε ένα περίπτερο που πουλούσε εκτός από τη γνωστή γκάμα των περιπτέρων και διάφορα άλλα χρηστικά μικροπράγματα. Το Μινιόν (δηλαδή «μικρό»). Και έτσι αρχίσαν όλα. Να μη σας τα πολυλογώ, αργότερα συνεταιρίζεται με τον Σεραφειμίδη (που μόλις είχε έρθει από την Αμερική) και το 1944 ανοίγει το Μινιόν στην Πατησίων. Οι δουλειές πάνε καλά και σύντομα αγοράζει ένα δεκαόροφο κτίριο κοντά στην Ομόνοια, ο συνέταιρος αποχωρεί, αλλά ο Γεωργακάς έχει ταλέντο, εξυπνάδα, και όραμα.

Το πρώτο πολυκατάστημα στην Ελλάδα είναι γεγονός και διαθέτει τα πάντα από καρφίτσες, μέχρι τρόφιμα, ηλεκτρονικά ακόμα και αυτοκίνητα. Είχε εστιατόριο, μπαρ, ταξιδιωτικό γραφείο. Στην ακμή του, απασχολούσε 1000 υπαλλήλους και διέθετε 120000 διαφορετικά είδη.

Ο ίδιος ήταν πολύ αγαπητός στο προσωπικό του, προσφέροντας εκτός από το μισθό και διάφορα άλλα μισθολογικά προνόμια, ψυχαγωγία, και δημιουργεί σχολή εκπαίδευσης για τους υπαλλήλους του. Συνήθιζε να βρίσκεται συχνά ανάμεσα στους πελάτες του καταστήματός του, κερνώντας καλούδια τις γιορτές. Αγαπά τη μόρφωση και το αποδεικνύει παίρνοντας το πτυχίο της φιλοσοφικής το 1954.

Τη δεκαετία του ’70 είναι το ενδέκατο μεγαλύτερο πολυκατάστημα στην Ευρώπη με πωλήσεις γύρω στο ένα δις δραχμές. Καθιερώνει πρώτο τις εκπτώσεις, τις οικονομικές πολύ-συσκευασίες, τη διαφήμιση στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση ενώ πρώτο επίσης εγκατέστησε κυλιόμενες σκάλες και κλιματισμό.

Το παραμύθι όμως δεν θα έχει καλό τέλος. Παραμονές Χριστουγέννων του 1980, ημέρα Παρασκευή, τρεις ώρες μετά τα μεσάνυχτα, εκρήξεις ακούγονται από τους πάνω ορόφους και το λαμπρό στολισμένο Μινιόν, τυλίγεται στις φλόγες από εμπρησμό. 42 οχήματα και όλη η δύναμη της πυροσβεστικής σπεύδουν αμέσως και δίνουν μάχη με τη φωτιά όλο το βράδυ. Η ηλεκτροδότηση στην Ομόνοια διακόπτεται, το ίδιο βράδυ φωτιά κατακαίει και τον «Κατράντζο», αλλά αυτό που μένει τελικά είναι ο σκελετός του κτιρίου και 2 δις ζημιά.

Παρά τις προσπάθειες που έγιναν αργότερα για να αναστηθεί μετά από αυτή την καταστροφή, τίποτα δεν ήταν πιά το ίδιο. Έτσι, μετά από περιπέτειες, το κατάστημα έβαλε λουκέτο οριστικά το 1998.

Εμείς όμως, που έχουμε ακόμα παιχνίδια που κάποτε στέκονταν αγέρωχα σε κάποιο από τα ράφια του περιμένοντας ένα παιδάκι να τα΄αγοράσει, προτιμάμε να το θυμόμαστε υπέρλαμπρο, σαν το κάστρο ενός παραμυθιού. Όσο για το βασιλιά του κάστρου, ίσως να τον έχουμε συναντήσει κι αυτόν. Ίσως ήταν εκείνος ο χαμογελαστός κύριος που μοίραζε σοκολατάκια και γλυκά στα παιδιά τις γιορτές, εκεί δίπλα στην κυλιόμενη σκάλα, ποιος ξέρει;

Υ.Γ Η τσάντα που βλέπετε στη φωτογραφία με το λογότυπο του ΜΙΝΙΟΝ, είναι από κείνη την εποχή της δόξας, την ανακάλυψα ξεχασμένη σε ένα παλιό συρτάρι στο πατρικό μου.


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Pin It

Φιλικα Site