Sidebar

ΣΗΜΕΙΩΣΗ! Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies και παρόμοιες τεχνολογίες.

I understand
Portrait ..Gallery

Ποιός θα φανταζόταν, ότι αυτό το κορίτσι που βλέπαμε σε ανάλαφρους συνήθως ρόλους, όπως: μαθήτρια στην ταινία "Το ξύλο βγήκε απ ' τον Παράδεισο",

χίπισσα στην "Ωραία του κουρέα ", τρελοκομείο στην "Πάστα Φλώρα", υπηρέτρια στο "Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα", υπάλληλο λογιστηρίου στο "Δεσποινίς Διευθυντής" και σε τόσες άλλες παλιές καλές ελληνικές ταινίες, θα ήταν τόσο, μα τόσο διαφορετική στην καθημερινή της ζωή. Ο λόγος για την Κατερίνα Γώγου.

Η πρώτη μου επαφή με την "άλλη" Κατερίνα, ήταν όταν πριν από πολλά χρόνια, μπήκε μια καθηγήτρια μέσα στην αίθουσα και σα να βρισκόταν σε άλλη διάσταση, χωρίς καν να μας χαιρετίσει, έκατσε στην έδρα και ξεκίνησε να μας διαβάζει ένα απόσπασμα από το "Τρία κλικ αριστερά". Καλή της ώρα της γυναίκας...           

     

Ψαρώσαμε κανονικά όλοι! Με το που τελείωσε το μάθημα έτρεξα μαλλιοκούβαρα και αγόρασα το βιβλίο. Μέσα στον μήνα τα είχα αποκτήσει όλα.

Ο λόγος της λιτός, οικείος, σκληρός. Καταπέλτης! Οι στίχοι της ουρλιαχτό στην ψυχή! Μας στιγμάτισε, ήταν άμεση. Έφηβοι τότε, μας άρεσε να την συζητάμε να την αναλύουμε, να γράφουμε τα λόγια της στα θρανία και στα βιβλία. Μας ωρίμαζε...

Συνάντησα πολλούς ανθρώπους μεγαλώνοντας, που μου είπαν ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της γυρνούσε στην πλατεία των Εξαρχείων, ταλαιπωρημένη από τις (κάθε είδους) δικές της εξαρτήσεις και το βάρος του «δικού» της χρόνου. "Την κερνούσαμε ένα καφεδάκι κι εκείνη μας έλεγε ιστορίες. Μας μοίραζε εμπειρίες", μου είχε πει κάποιος.

Η ίδια ένιωθε κάπως έτσι :

«Πάει. Αυτό ήταν. Χάθηκε η ζωή μου φίλε, μέσα σε κίτρινους ανθρώπους, βρώμικα τζάμια κι ανιστόρητους συμβιβασμούς. Άρχισα να γέρνω σαν εκείνη την ιτιούλα που σου 'χα δείξει στην άκρη του δρόμου. Και δεν είναι που θέλω να ζήσω. Είναι το γαμώτο που δεν έζησα. Κι ούτε που θα σε ξαναδώ.»

Η Κατερίνα Γώγου, πνευματική απόγονος του Καρυωτάκη, "άφησε" την ζωή της 3 Οκτωβρίου 1993 και σ’ εμάς τον θησαυρό της τυπωμένο στο χαρτί. «Τρία κλικ αριστερά», "Ιδιώνυμο", "Το ξύλινο παλτό", "Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών", "Απόντες".

Στην ταινία "Παραγγελιά", η Κατερίνα με την επιβλητική της φωνή, κοφτερή σαν λεπίδα, υποδύθηκε τον εαυτό της και «μου» είπε :

"Είναι Μαρία - δε θέλω να λέω ψέματα – δύσκολοι καιροί. Και θα ‘ρθουνε κι άλλοι. Δεν ξέρω - μην περιμένεις κι από μένα πολλά - τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω. Κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:

"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος". Θα την αλλάξουμε τη ζωή! Παρ' όλα αυτά Μαρία."


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Pin It

Προτεινόμενα Video

 

 


#ΦΙΛΙΚΑ SITE

Στηριξτε μας με το like σας!!!

 

Social

Φόρμα Επικοινωνίας

  • ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ

  • ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

Loading
Loading