Oct 22, 2017 Last Updated 1:56 AM, Oct 22, 2017

Το «ΡΟΔΟΝ» μυρίζει ακόμα (pics+videos)

Κατηγορία: Περί Mουσικής

Χρόνος: Νοέμβριος 1987, Διεύθυνση: Μάρνης 24. Εκεί έμελλε για 18 χρόνια να μεσουρανήσει ο πρώτος μεγάλος κλειστός συναυλιακός χώρος της Αθήνας. Για όσους δεν πήγατε ποτέ ή για όσους φάγατε τις νύχτες εκεί

περιμένοντας να δείτε ό,τι καλύτερο πέρασε τα 18 εκείνα χρόνια από κλειστές σκηνές της Αθήνας, σας παρουσιάζω το «ΡΟΔΟΝ».

Ο χώρος πριν γίνει ο συναυλιακός χώρος που φιλοξένησε τα μεγαλύτερα events εκείνης της εποχής ήταν ένας παλιός κινηματογράφος, που η ομάδα που αποφάσισε να τον μετατρέψει σε χώρο για live το μόνο που κράτησε, ήταν το όνομα. Το όνομα που σημάδεψε τα rock και metal όνειρα μας για 18 ολόκληρα χρόνια. «ΡΟΔΟΝ: LIVE». Το venue που έφερε ονόματα που μέχρι τότε ήταν αδύνατον να πλησιάσουν στα μέρη μας.

Πρώτη συναυλία έγινε στις 5 Νοεμβρίου του 1987 με τους Δημήτρη Πουλικάκο και τους Άλλα Μαντάτα και Yeah.

Αυτοί εγκαινίασαν το κατάμαυρο χώρο με το μπαρ στα δεξιά και τον εξώστη για να μπορείς να βλέπεις από ψηλά τα δρώμενα. Η συναυλία του Πουλικάκου ήταν κάτι σαν πρόβα τζενεράλε για τον χώρο μιας και την επόμενη μέρα το «ΡΟΔΟΝ» θα άνοιγε τις πόρτες του για πρώτη φορά στους Triffids.

Εμένα ο δρόμος μου, με έβγαλε στο ΡΟΔΟΝ, τέλη του 1993 ή αρχές του 1994. Πάνε 20 και πλέον χρόνια και δεν μπορώ να θυμηθώ την ακριβή ημερομηνία. Εκείνη την εποχή για τις γιορτές των Χριστουγέννων το ΡΟΔΟΝ είχε για 30 εμφανίσεις τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Βέβαια η πρώτη φορά στο ΡΟΔΟΝ ήταν με τους γονείς μου μιας κι εκείνη την εποχή μετά βίας είχα κλείσει τα 11.

Τότε ήμουν μικρός δεν μπορούσα να καταλάβω πως σε αυτόν τον κατάμαυρο χώρο με τις τουαλέτες στο υπόγειο είχαν περάσει ονόματα τεράστια, όπως ο Iggy Pop, οι Ramones, οι Damned και οι Motorhead.

Έπρεπε να περάσουν 3 χρόνια και κάτι κι εγώ να μεγαλώσω κάπως ώστε να με πάρει ο ξάδερφός μου μαζί του, στις 16 Μαρτίου 1997 και να με πάει στο ΡΟΔΟΝ για να δούμε κάτι Γερμανούς μεταλλάδες που έπαιζαν κομμάτια για τη Σκωτία. Δεν μπορούσα να καταλάβω ιδιαίτερα τη σύνδεση εκείνη τη στιγμή, αλλά την κατάλαβα μέσα στο χώρο. Πήγαμε πάνω στον εξώστη παρότι οι φίλοι του γκρίνιαζαν να πάμε μπροστά, «ρε μ.λα..ς έχω και τον μικρό μαζί μου πάμε στον εξώστη που είναι πιο ήρεμα», ήταν τα λόγια του.

Ο λόγος που πήγαμε ήταν να δούμε Grave Digger που τότε είχαν κυκλοφορήσει το Tunes of war.  Πρώτη μου μεγάλη Metal συναυλία και ακόμα παρότι κοντεύουν 20 χρόνια από εκείνη τη μέρα ηχεί στα αυτιά μου το Rebellion και το Hellas τα οποία και ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν λίγο αργότερα στο The Dark of the Sun EP.

Βέβαια στο ΡΟΔΟΝ δεν ηχογραφήθηκαν μόνο αυτά. Το 1999 στις 23 και στις 24 Ιανουαρίου οι Iced Earth έκαναν δύο lives μέσα στο ΡΟΔΟΝ, τα οποία και ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν αργότερα ως δίσκος με τίτλο Alive In Athens.

Μέσα από αυτόν τον χώρο πέρασαν κι άλλα ονόματα μεγάλα και κυρίως της ελληνικής σκηνής. Το ΡΟΔΟΝ επί χρόνια ήταν στέκι για τις Τρύπες, οι οποίο στο πρώτο τους Live έκοψαν μόλις 264 εισιτήρια, αλλά αργότερα δεν υπήρχε βραδιά που να μην ήταν ασφυκτικά γεμάτο το ΡΟΔΟΝ κάθε φορά που ο Αγγελάκας και η παρέα του αποφάσιζαν να κατέβουν προς το νότο.

Δεν ήταν όμως μόνο οι Τρύπες που πέρασαν, αλλά και τα Ξύλινα Σπαθιά, οι Ενδελέχεια και ο Τζίμάκος (σ.σ. Πανούσης)

Αυτός ο χώρος βέβαια πήρε και εύσημα εκτός από τον κόσμο που το γέμιζε και από το εξωτερικό καθώς οι ευρωπαίοι ατζέντηδες το είχαν στην 3η θέση των καλύτερων live clubs της Ευρώπης, ενώ ο Eric Burdon είχε δηλώσει πως ήταν ο καλύτερος χώρος που έπαιξε ποτέ στη ζωή του.

Ο χώρος ένωνε και χώριζε τους μεταλλάδες της χώρας μας μιας και μέσα έπαιξαν εκτός από τους Grave Digger, τους Iced Earth και τους Motorhead, οι Dream Theater, οι Sepultura, οι Accept, οι Kreator, οι Blind Guardian και οι Sodom, που έκαναν τους thrash-άδες να τσακώνονται με τους power-αδες και πάντα ως κοινό σημείο να είναι ο θείος Lemmy.

Στις αρχές του 2000 φιλοξένησε και μπάντες του ηλεκτρονικού ήχου όπως ο Moby, οι Faithless και οι Raining Pleasure για να γίνει και σε αυτές τις συναυλίες το αδιαχώρητο.

Το 2005 στις 29 Μαΐου ήρθε η αποφράδα μέρα. Το ΡΟΔΟΝ έπρεπε να κλείσει. Από τον Φεβρουάριο είχε πέσει σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση πως ο χώρος θα έκλεινε μετά το πέρας των προγραμματισμένων συναυλιών λόγω ιδιοχρησίας.

Το κενό που άφησε το ΡΟΔΟΝ κλείνοντας νομίζω χάσκει ακόμα. Παρότι υπάρχουν χώροι για να γίνονται Lives κανένας δεν θα έχει ούτε την ενέργεια ούτε την εμβληματική φυσιογνωμία αυτού του μαγαζιού που φιλοξένησε τα μεγαλύτερα ονόματα της ροκ και της μέταλ σκηνής που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα.

Μπορεί οι νεότεροι να μην το γνωρίσετε ποτέ αυτόν τον χώρο όπως είχαμε την τύχη εμείς οι λίγο πιο παλιοί και ακόμα περισσότερο οι σημερινοί 40ρηδες αλλά αξίζει να μάθετε την ιστορία του και να ταξιδέψετε έστω μέσα από τους ήχους τον κομματιών που ακούστηκαν εκεί στα 18 χρόνια που το ΡΟΔΟΝ αποτελούσε το πιο Hot μέρος για να ακούσει κάποιος σκληρή Live μουσική.


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Pin It

Φιλικα Site